اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨
منشور فتح دهلى كه باميرزاده پير محمد بشيراز فرستاده شده از انشاء خواجه احمد سمنانى
منشور فتح دهلى كه باميرزاده پير محمد بشيراز فرستاده شده از انشاء خواجه احمد سمنانى
منشور فتح دهلى كه باميرزاده پير محمد بشيراز فرستاده شده از انشاء خواجه احمد سمنانى
حمله تيمور بهند كه تفصيلش در كتب تاريخ مضبوط است ، صرفا براى ارضاى حس غارت و كشتار بود و هيچ علت و دليل سياسى و نظامى نداشته و اساسا هميشه شهرت ثروت فراوان راجه‌هاى هند و جواهرات معابد هندى ، جنگجويان ماجراجو را بهند مىكشيده ، همانطور كه پيش از تيمور ، سلطان محمود و بعد از تيمور ، نادر بهند تاختند و غرض هر يك چيزى جز جمع و غارت طلا و جواهرات نبود .
اينست بيان مورخ رسمى او در باب فتح و غارت دهلى .
« . . . خلق بسيار از آن بىدينان خانها و مالهاى خود را آتش زدند و خويشتن را با زنان و فرزندان بسوختند . لشكريان دست تسلط و استيلا بغارت و تاراج برگشودند . . . على الصباح تمام سپاه به شهر درآمدند .
غوغاى لشكر برخاست و در آن آدينه هفدهم ماه غارت اتفاق افتاد . بيشتر محلات جهان پناه و سيرى را بغارتيدند و روز شنبه هجدهم نيز بر همان و تيره گذشت و هر نفرى از لشكريان صد و پنجاه كس از مرد و زن و كودك اسير كرده بيرون آوردند ، جنانكه ادنى كسر را بيست نفر برده بيش بدست آمده بود و ساير غنائم و فتوحات از انواع جواهر و لآلى بتخصيص ياقوت و الماس و اصناف اقمشه و رخوت و نفايس گوناگون و ظروف و اوانى زر و نقره و نقود بىحد و شمار از تنگهاى علائى و غير آن نه چندان بود كه شرح شمه‌اى از آن بسفارت كلك دو زبان در حيز بيان آيد . از جمله بيشتر جوارى كه اسير كرده بودند ياره‌ها و خلخالهاى زر و نقره در دست و پاى داشتند و تا انگشتهاى پا بانگشتر مهياى قيمتى آراسته بودند . روز يكشنبه نوزدهم بدهلى كهنه پرداختند . . . از سر هندوان برجها باوج كيوان رسانيدند . . و چون هم در آن روز تمام دهلى كهنه غارت كردند ، اهالى و سكان آن ديار آنچه زنده بماندند ، در قيد اسار و ربقهء تسخير گرفتار و اسير گشتند » ( ظفر نامه شرف الدين على يزدى در وقايع سال 801 )