اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨٨

نامه شاه اغورلو احمد بسلطان بايزيد خان مشعر بر غلبه بر رستم پادشاه

كواكب يمانى نشأة انسانى و مؤدى بافشاء [ بارقه « 1 » ] از آسمان معانى روحانى گشته ، لاجرم بر ديدهء ناظران عالم قدس و مترّصدان حظاير انس رخسار محبت اقتضاء نور محمدى و چهرهء سعادت‌نماى دولت احمدى را در مرآت جمال اجمال و آئينهء كمال اقبال اولا تبيين فرموده ، پس آنگاه سرير رتبت شريفهء « إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً » « 2 » را تعيين و تمكين نموده‌اند .

اى از جمال روى تو تابنده آفتاب * وز پرتو كمال تو فرخنده آفتاب

تا آفتاب روى تو افروخت در ازل * از دولت تو گشت فروزنده آفتاب

هر آينه سنت الهى و حكمت بالغهء صمدانى ، در جميع ازمان در مراياى اكوان و محال اعيان ، بر همين نسق جارى و برين نمط ساريست و لهذا چون بياورى سعادت و بختيارى و يارى لطف كردگارى يكى از مقبولان عنايت سرمدى و مقبلان هدايت ابدى را بعد از استكمال ترتيب تربيت استحصال و استحقاق مزيد رتبت بوعدهء صدق « إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ » « 3 » مخصوص و ممتاز دارند و در مجامع نوع انسان و مسامع آذان قدسيان بصداى نداى « إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً « 4 » » عز امتياز بخشيده اولا او را بر پايهء عزت و مسند نشينى « وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي « 5 » » رسانند و ثانيا بر اورنگ استقلال و تمكين « هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ « 6 » » نشانند كه :

ابشر بما تهوى و مجدك طالع * و الدهر منقاد لامرك خاضع

و همچنان نقوش عالم ملك را بر طبق مقادير تقدير در سلك طاعت و سلسلهء مطاوعتش درآورده بروابط « تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ « 7 » » و بضوابط « وَ لكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ « 8 » »

( 1 ) - شايد اولى [ شارقه ] باشد . زيرا على القاعده كلمهء [ بارقه ] تكرار نبايد بشود . ( 2 ) - سورة البقرة 28 ( 3 ) - سورة ص 6 ( 4 ) - سورة البقرة 118 ( 5 ) - سورة طه 40 ( 6 ) - سورة الانفال 64 ( 7 ) - سورة البقرة 112 ( 8 ) - سورة الانفال 65