اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨٧

نامه شاه اغورلو احمد بسلطان بايزيد خان مشعر بر غلبه بر رستم پادشاه

نامه شاه اغورلو احمد بسلطان بايزيد خان مشعر بر غلبه بر رستم پادشاه

نامه شاه اغورلو احمد بسلطان بايزيد خان مشعر بر غلبه بر رستم پادشاه

بسم اللّه تيمنا . قال اللّه تبارك و تعالى « الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ » « 1 » .

منت ايزد را كه شد تخت سليمانى مرا * سرفرازى شد چنين از تاج سلطانى مرا

همت سلطان روم و غازى وقتم سر است * چون بايران نام شد اسكندر ثانى مرا

تا سپاه همتش با من رفيق و يار بود * شد مسلم خسروى و ملك ايرانى مرا

بس ز عين تربيت بودش نظر با بخت من * شد فروغ دولت از خورشيد نورانى مرا

كرده‌ام در طور شاهى چون بعدلت اقتدا * دستيارى مىكند تأييد يزدانى مرا

در اداء شكر تو خواهم كه باشم پايدار * در وفا ، زيرا كه مستحكم همى دانى مرا

« وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرى وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ . » « 2 »

چون نخستين پرتوى كه از اشراق مهر محبت ذاتيه تابيدن گرفته و اولين شعشعه‌اى كه از آفتاب ارادت لم يزليه درخشيدن پذيرفته ، مقتضى اظهار بارقه از

( 1 ) - سورة يونس 63 ، 64 ( 2 ) - سورة الانفال 10