اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٢

نامهء شاه منصور برادرزادهء شاه شجاع به ايلدرم بايزيد

در آفاق افتاد اين داستان - در هر زبانى ، آن واقعه جانگداز ملاعين جغتاى است « أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ « 1 » » كه ظلمت ظلم و كدورت كفر و اشتعال نائرهء جور و بلا و انتشار شرار شرور و ابتلاء رستاق اطراف و اكناف آفاق را « كَظُلُماتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحابٌ « 2 » » تاريك و مظلم و سياه و مدلهم گردانيده و از بىباكى چون آتش رستخيز و آب سيل انگيز جهانى مىشورانند و عالمى مىسوزانند « يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ « 3 » » و از سر بريدن بىگناهان سر بدارانند - چنين سر به كه باشد بر سردار - و با آنكه از پليدى چون ناپاكان جويهاى خون روان كرده ، دست از آن نمىشويند - چنين دست از جهان ببريده بادا - و آبروى روى پوشان خدر عفت و پردهء عصمت كه پاكيزه و عزيزتر از آب زندگانى و دلفروزتر از آتش جوانيست ، چنان مىريزند كه قارورهء محموم و شراب مسموم نتوان ريخت ، من كشف عورة مؤمن كشف اللّه عورته ، چنين بىعرضيها ، على رؤس الاشهاد ، به جهت زر و طلا كرده و داغ افلاس بر جان و جبين عزيزان زده ، سر تا پاى خلايق چون دست و دل عاشق پر داغ مىكنند و چشم بر نقرهء سفيد كه مرغ مردمى را در هواى سخابدان پرواز دهند ، چنان سياه مىكنند كه مردم را چون گوشت بريان در تنور نهند و چون مرغ كباب به آتش گردانند و در طلب سيم كه آن را از بهر نمك ديگ مروت طلبند ، هزاران سبو نمك آب در حلق خلق مىريزند و بر خوان « طَعاماً ذا غُصَّةٍ وَ عَذاباً أَلِيماً « 4 » » هر زمان نمك پاره كنند و در استخلاص درم بسته گرهى كه او جز جهت گشاد سلم چنين حربى بكارى نيايد ، پنجهء ارباب ايادى را رنجهء شكنجه مىدارند و باصناف تخويف و ترهيب و انواع تنغيص و تعذيب دهند و گنجينه و جيب و كيسهء غنى و مفلس

( 1 ) - سورهء بقره 80 ( 2 ) - سورهء نور 40 ( 3 ) - سورهء بقره 25 ( 4 ) - سورهء مزمل 13