اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٢٤

نامهء سلطان يعقوب بسلطان بايزيد خان

نامهء سلطان يعقوب بسلطان بايزيد خان

نامهء سلطان يعقوب بسلطان بايزيد خان

در نخستين تجلى كه جمال دلفريب حبيب ازلى و حسن دلرباى شاهد غيبى و مراياى اعيان ممكنات و مشاهد تجليات و تعينات جلوه فرمود و از نهانخانهء كنت كنزا مخفيا ، برفع برقع ترفع و تمنع ، صبح وجود را از طرهء طلام شام عدم چهره‌گشائى نمود ، ملابس مظاهر كائنات را بطراز اعزاز مظهريت محبت ذاتيه بمقتضاى فاحببت ان اعرف مشرف گردانيد .

ملكت محبتك الحقايق كلها * فسواك فى اعيانها لا يوجد

از آن ميان نشاهء كاملهء انسان را كه مهبط فيوض معانى غيبى و عيانى است ، بخصوصيت محبت ذاتى و خصيصهء معرفت نظرى اختصاص داده ، بر سرير عزت « إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً « 1 » » مقدم و در حرمسراى « يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ « 2 » » محرم ساخت .

هر آينه بواسطهء رابطهء مناسبت كه بسلسلهء اسلاف « فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ « 3 » » استحكام يافته اخوان صفا و خلان وفا را كه نامهء سعادت نشان بعنوان « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا « 4 » » معنون است ، همواره بطريق صديق سلوك مسلك قويم « يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ « 5 » » لازم مىنمايد . چون از [ مقررات « 6 » ] امور و مسلمات جمهور است كه از بنى نوع انسان مظاهر سلطنت و جهانبانى را بمرتبهء ظليت حق خصوص تام و ترتيب خلافت مناسبتى مالاكلام

( 1 ) - سورة البقرة 28 ( 2 ) - سورة المائدة 59 ( 3 ) - سورة آل عمران 98 ( 4 ) - سورة مريم 96 ( 5 ) - سورة البقرة 160 ( 6 ) - متن : مقرر است