اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٦١٣

جواب

مىبود تمنى « يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً « 1 » » بود . لاجرم از آنجا كه مقتضى انما المؤمنون فى توادهم و تعاطفهم كجسد واحد « 2 » ، مقتضى كمال تألف اين دولت عظمى و موجب نهايت [ ] اين دو سلطنت علياست ، لسان حال از صميم بال در بسط بساط دعا و معرض تمهيد محمدت و ثنا بدين ادا ناطق است :

شهدت للدين و الدنيا بقائهما * اللّه ابقاك للدنيا و للدين

و علاوهء سلوك مسلك مسرت و ابتهاج آنكه جنود اسلام سالم از نوائب آلام و از ميعاد « وَعَدَكُمُ اللَّهُ مَغانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَها « 3 » » غانم بر حسب مرام ، طريق عود سپرده ، آيت عنايت « فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ « 4 » » در شأن رفعتشان نازل گشته نزول اجلال مواكب جلال ، در مقر تخت سلطنت و اقبال ، واقع شد ،

فعاد الى اهله ظافرا * كعود المآل الى العاطل

چون بدين مسرت عام و بهجت تام ، قاطبهء انام و جمهور اهل اسلام در احتظاظ بمعنى « يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ « 5 » » متشار كند ،

هر كه آگه شود از فتح تو شادان باشد * غير شادى چه كند هر كه مسلمان باشد

هر آينه سزاوار چنان است كه در شكر نعمت الهى و منت از مراحم فضل نامتناهى طرفى نهار بلكه خلاصهء روزگار بدعاء دوام آن حضرت جم اقتدار خورشيد اختيار مصروف دارند .

بناء عليه ، عقيب ورود اين اخبار بهجت آثار ، صيت اين نويد به تمام ممالك محروسه ، جعل اللّه اقطارها مأنوسة و اعاديها مأيوسة ، انتشار و اشتهار فرموديم

( 1 ) - سورة النساء 75 . ( 2 ) - مضمون بنى آدم اعضاى يكديگرند الخ ( 3 ) - سورة الفتح 29 . ( 4 ) - سورة آل عمران 168 ( 5 ) - سورة آل عمران 165