اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٦

نامه قرايوسف تركمان به ايلدرم بايزيد

نموده ، كارى كه او بعرض پرده نشينان مؤمنان مىرساند ، حاشا كه از مشركان ، العياذ باللّه ، بعد از استيلا بظهور آيد و حالا متوجه آذربايجان است و بفرمودهء « كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ « 1 » » ، اين هواخواه با او در مقابله و مقاتله تقصيرى نخواهد كرد و سر و جان بذل اسلاميان خواهد نمود .

اميد كه آن حضرت نيز ازين خصوص واقف گشته ، امراى سرحد را فرمان دهند كه حاضر وقت بوده ، اگر احتياجى واقع شود ، فرصت را فوت نفرمايند كه دفع آن نابكار از غزاى كفار اولى و انسب است و شمه‌اى در آن شائبهء شبهه نيست .

و العون من اللّه .

باقى احوال را از رسانندهء رسالهء اتحاد ، امير امجد اكرم ، مراد ، زيد قدره ، كه از جملهء مخصوصان و خويشان اين سعادت خواه است ، استفسار فرموده ، بر وجه استعجال مجاز فرمايند . باقى همواره ايام كامرانى بر وفق آمال و امانى گذران باد .

الى يوم التناد « 2 » .

( 1 ) - سورهء بقره 251 ( 2 ) - مجموعهء منشآت فريدون بيك 119 - 118 جلد اول .