اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٠

نامه جهانشاه بسلطان محمد خان ثانى در باب ضبط بغداد

عقد جواهر منتظم گردانيدند و تكرار بشارت و داد و اتحاد ، هو المسك ما كررته يتضوع « 1 » ، بل لطف بشارت بمتابعت و انقياد و امداد بدعوات خالصات ليل و نهار كه در طى آن مخزن اظهار نمودند ، حقا كه اين معنى بر ذمت عامهء اصحاب دين محمدى عليه افضل الصلوات و ازكاها بل كافهء ناس ، بالنص و الاجماع و القياس ، دين ثابت و فرض لازم است و ليكن آن حضرت و دوحهء سنيهء ، لازالت عالية و عن ريب المنون خالية ، از كمال دين پرورى و معدلت و فرط دادگسترى و مرحمت و نهايت حفظ حقوق شرع و سنت اقتداء بمخاطب « فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ « 2 » » كرده و بامر « فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ « 3 » » مؤتمر گشت و نص « من احب قوما فهو منهم » را كار بسته و منصوص « يحشر - المرء مع من احب » را نصب عين ساخته از پيشگاه بارگاه « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ « 4 » » خلعت اصطفاء « تخلقوا باخلاق اللّه » پوشيده و حديث قدسى و خبر مقدس « وجبت محبتى للمتحا بين فى و المتباغضين فى و المتجالسين فى و المتزارين فى » را مقصود اصلى گردانيده از صفهء پر صفاء « فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ » « 5 » شربت ماء اقتداء مقربين حضرت نوشيده « وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ « 6 » » لاجرم غنچه‌اى از گلزار اين جنس محبت و نوباوه‌اى از ثمرهء شجرهء اين نوع علو همت و حسن عقيدت است كه يوما فيوما مؤيد روح القدس دولت منشور « إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً » « 7 » بر منابر افلاك مىخواندند و لحظه فلحظه ملقن ملاء اعلى سعادت طغراء « إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ « 8 » » املا مىكند و لمحة فلمحة هاتف غيبى

( 1 ) - مصرع اول آن : اعد ذكر نعمان لنا ان ذكره ( 2 ) - سورة هود 114 ( 3 ) - سورة الحجر 94 ( 4 ) - سورة الصف 4 ( 5 ) - سورة آل عمران 29 ( 6 ) - سورة المطففين 26 ( 7 ) - سورة الفتح 1 ( 8 ) - سورة الصافات 172 - 173