اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٢٢

جواب

معطر . مجاهدان معارك قتالش مترصد فرصت « إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ « 1 » » و مبارزان مهالك جدالش مباهى بهجت « وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ « 2 » » . نور عيون اولو الابصار از كحل الجواهر هدايت اوست و رونق ارواح در مضيق اشباح از لطف و عنايت او . آتش قهرش بر وجود كفار خاكسار شراره فشان و نيل عطايش هواداران وحدتش را شربت چشان . درياى كرمش را پايانى نه و دائرهء احسانش را كرانى نه . كاسرهء سر جبابرهء عنيد خاك انداز آستانهء مطيعان جناب والاى آن حضرت است و تختگاه سلم و جمشيد چاكرين سراى غلامان سلاطين وحدتسراى آن واهب بىعلت .

فرصت ازوست ، نصرت ازو ، رخت و بخت هم * شاهنشهى و محتشمى ، تاج و تخت هم

« وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ « 3 » » و با آنكه نمونهء اين معذرت كه :

از دست و زبان كه برآيد * كز عهدهء شكرش بدرآيد

مشهور آفاق است و اقامهء اين فرض خطير بجز عذر تقصير نتواند كرد ؛ ناگاه بريد خجسته قدوم منازل فرخ رسوم خطهء روم را طى كنان به اين مرز و بوم در رسيد و مستغرقان نعم الهى را بپيغام فتوح تازه مستوجب شكر بىاندازه گردانيد و صلاى « لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ « 4 » » به گوش هوش مخلصان در رسانيد و از شكفتگى غنچهء اميد رياض جنان گلشن و از تازگى گلدستهء نويد درون عالميان روشن گشت و طوطى ناطقه از صفاى مرآت ضمير گيتى نماى بدين نمط شهد خاى شد .

أبدر الدجى أم سراج منير * أشمس الضحى ام كتاب بشير

( 1 ) - سورة النصر 1 ( 2 ) - سورة الأنفال 11 ( 3 ) - سورة الجاثية 37 ( 4 ) - سورة ابراهيم 7