اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٥١٧

نامهء سلطان محمد فاتح پادشاه عثمانى بجهانشاه در بشارت فتح قسطنطنيه

نهاد ، عنان عزم بدان صوب موجه داشته و اعلام فرصت نگار نصرت آثار دام منصورا چون منشور سماوى نشور يافته ،

و جبت العقاب كجوب العقاب * و سرت النقاب كسير السحاب

و سرهنگان دريا « فِي الْفُلْكِ وَ جَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَ فَرِحُوا بِها « 1 » » بادبان برداشتند و بر كشتيهاى كارزار « وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ « 2 » » بنشستند و سنجقهاى فتح آثار برافراشتند و بدان جهت راندند . روز جمعه كه بيست و ششم ماه مذكور بود ، از هر جانب چون دائرهء نه حصار افلاك كه محيط مغاك مركز خاك است ، گردا - گرد آن محصنه نزول و محاصره كرده و با جميع ادوات حروب كه در باب قلعه‌گيرى و درگشائى به دو اعتماد هست ، چون طوپهاى گران كه مهابت صعقهء آن آيت « فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ « 3 » » بخواند و در مقاومت سنگهايش كوه البرز و الوند عجز نمايد و تفنگهاى بىكران كه اجزاء حصبات آن به چشم مشركان از آيت « وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى « 4 » » خبر دهد و منجنيقهاى عظام از آسمان قضا « وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ حِجارَةً « 5 » » بر سر ايشان سنگ ميبارند و ملجوز « 6 » هاى معلايى كه « كَصَيِّبٍ مِنَ السَّماءِ فِيهِ ظُلُماتٌ وَ رَعْدٌ وَ بَرْقٌ « 7 » » آفتهاى گوناگون مىنمايد و نقبهاى ژرف كه در غور زمين

( 1 ) - سورة يونس 23 ( 2 ) - سورة الرحمن 24 ( 3 ) - سورة الزمر 68 ( 4 ) - سورة الأنفال ( 5 ) - سورة الحجر ( 6 ) - اين كلمه دو بار در ظفر نامهء شرف الدين على يزدى به صورت ملجور ( ؟ ) آمده و از سياق عبارات آن كتاب به نظر ميآيد كه بناى موقتى برج مانند و بلندى بوده كه از آنجا قلعهء دشمن را سركوب مىكردند . اينست عين عبارت ظفرنامه ( فصل حمله بگرجستان بعد از جنگ با ايلدرم بايزيد ) : ( ( منجنيق و عراده و قرابغرا متعدد راست كردند و حكم شد كه در مقابل پشت قلعه كه محل نزول همايون بود ، ملجور از سنگ و چوب بسازند و چنان برآورند كه مشرف باشد بر قلعه . . . . ) ) و باز بعد از جنگ در همين محل مينويسد : ( ( بر حسب فرمان منجنيقها و عراده‌ها و ملجور را كه برآورده بودند آتش زدند . ) ) ( 7 ) - سورة البقرة 18