اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٩٢

نامهء سلطان مراد خان ثانى بجهانشاه مشعر بر فتح مجدد هنگرى

چشيده عنان برتافتند و فرصت يافتند و دست بتير و شمشر زدند و كارزارى كردند كه از شكوه او كوه بستوه آمد و دل گردون از جاى برخاست و روى هامون رداى گلگون در بر انداخت . آن ملاعين بىدين و مخاذيل بد آيين ، چون طمع از جان و دل از خانمان برداشتند ، حمله‌ها كردند كه زمين تاب آورد او نياورد و روزگار مقاسات او را تجشم نكند و خورشيد از هراس او در زينهار غبار گريزد . اما روباه طاقت حملهء شير شرزه كجا يابد و صعوه توانائى تيزى پنجهء شاهين و شكرده كجا دارد پس ملائكهء ملأ اعلى نداى « نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ « 1 » » در عالم سفلى در دادند و زبان حال بشارت « إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً « 2 » » بسمع ما رسانيدند .

چون آن ارجاس انجاس كوشش انصار حق در ابطال و استيصال خود مشاهده كردند و جند اعوان حق در تبديل شمل و قمع جمع خويش معاينه ديدند « وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً « 3 » » آخر الأمر از غلامان حضرت يكى قرال مخذول را ، كه شهريار آن فئهء جافيه و پادشاه آن طائفهء خاسره بود ، دست بسته و بازو شكسته ، پيش رايت نصرت كار و خصم شكار آورد و غلامان حضرت چون دانستند كه قرال است ، طعمهء شمشير كردند و سلاحهاى در آن در ان اختبار و امتحان نمودند و چون انصار شرع رسول الملك ذى الجلال از حال قرال آگاه شدند ، حملوا زمر النفاق و عصب الشقاق حملة الليث الكاسر « 4 » و سطوة الاسد الزائر ( ؟ ) رافعين عقيدتهم بالتهليل و التكبير ، منتظرين نصر اللّه العزيز القدير فمن اللّه عليهم بالمأمول و المسئول فزلت اقدام الكفار و ولت اعلامهم . پس مثال داديم با لشكر چون سيل كه از كوه بصحرا ريزد و آتش كه در دامن گوگرد آويزد ، آن شيران عالى پايه بدان خوكان فرومايه درآويختند و قيامتى معجل بر ايشان انگيختند و همه را طعمهء مار و مور

( 1 ) - سورة الصف 13 ( 2 ) - سورة الفتح 1 ( 3 ) - سورة الاسراء 49 ، سورة الاحزاب 39 . ( 4 ) - متن : كاثر