اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٧٨

نامهء جهانشاه ميرزا در تهنيت جلوس بسلطان مراد خان ثانى

نامهء جهانشاه ميرزا در تهنيت جلوس بسلطان مراد خان ثانى

نامهء جهانشاه ميرزا در تهنيت جلوس بسلطان مراد خان ثانى

چون حضرت رب الأرباب و خداوند مسبب الاسباب بفحواى « إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ » « 1 » خلعت زيبندهء خلافت و جبهء خوش آيندهء سلطنت را برغم حاسدان دين محمدى كه آلودهء وساوس جبلىاند ، بقامت لازم الاستقامت يكى از گزيدگان نوع بنى آدم و فردى از خواص امم عالى همم لايق و ارزانى ميدارد و بتاج كرامت و تخت سلطنت سزاوار و ممتاز مىنمايد ، هر آينه در مقابلهء آن بمقتضاى « الشكر يزيد النعم ، حمد بىقياس و ثناى ممهد الاساس را پشتيبان خانهء دين و ملت ساختن اولى و بفرمودهء « سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا » « 2 » انسب مىنمايد . لهذا درين ولا كه از موردان اخبار و مخبران آثار به گوش هوش عالميان و كاخ صماخ هوا خواهان چنان دررسيد كه حسب الارث ، اورنگ جهانبانى ولايت روم و سرير كامرانى آن مرز و بوم بذات كامل الصفات عاليحضرت خلافت منقبت سلطنت پناه مملكت دستگاه خديو اعظم اعدل و خداوند معظم اكمل ، سلطان الغزاة و المجاهدين ، عضد الدولة و الدين ، عون الملوك و السلاطين ، قهرمان الماء و الطين ، رافع الوية الامن و الامان ، ناشر مناشير اللطف و الاحسان ، ولى الايادى و النعم ، حاوى صنوف المحامد و الشيم ، حامى البلاد ، ناصر العباد ، حافظ طرايق الولاية عن طوارق الايام ، ضابط ثغور نواحى الاسلام بمزيد عناية خالق العباد ، ابو النصر سلطان مراد ، ضاعف اللّه تعالى ايام سلطنته و زاد اعوام عمره و خلافته الى يوم الميعاد ، محصل و ميسر گشته و از قدوم مسرت

( 1 ) - سورة البقرة 29 ( 2 ) - سورة الفتح 24