اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٥

جواب

ميل شه چون بشعر ديدم بيش * شيوهء شاعرى گرفتم پيش

طوطى طبعم ار سخن گوشد * هم ز آيينهء رخ او شد

بلبل از فيض گل نوا آموخت * ورنه اين [ رقص را ] « 1 » كجا آموخت

آتش مهر آفتاب در او * چون فتاد ، اوفتاد تاب درو

نرسد چون بمدح شاهم دست * كان بلندست و من بغايت پست

بر دعا اختصار خواهم كرد * گرد جانش حصار خواهم كرد

يا رب از جور دورش ايمن دار * تا فلك راست سير در ادوار

فلكش رام باد و بخت بكام * صبح اقبال او بر اعدا شام

تا جهان هست او جهانبان باد * چرخ تيزش مطيع فرمان باد « 2 »

( 1 ) - شايد : نغمه از ( 2 ) مقدمه و اشعار جوابيه از نسخهء كتابخانهء ملى پاريس بشمارهء Bib . Nat . Fond . Arab . 3243