اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٤

جواب

شاه خورشيد جاه ماه نشان * كه رخش ميدهد به ماه نشان

نبود ماه را نشان از نور * تا نگيرد ز حسن او منشور

يعنى اين روشنى كه مه دارد * همه از عكس روى شه دارد

عقل چون ديد جود و بخشش وى * ختم دانست جود حاتم طى

نكنم نسبت كفش به غمام * زانكه باشد به حكم عقل حرام

و نوال الغمام قطرة عين * و نوال الامام بدرة عين

تير او سهم نكبت اعداست * كه از او خصم را دليل فناست

آفتابيست تيغ او ساطع * دين حق راست حجتى قاطع

بايزيد ايلدرم كه همچون برق * تيغش از غرب مىبرد تا شرق

تيغ او برق خاطى است كزو * سوخته خرمن حيات عدو

مشنو اى دل فسانهء جم و جام * بر درش بين چو جم هزار غلام

جام گيتى نماست خاطر او * لوح سر خداست خاطر او

ديده بگشا ببين برأى العين * كاين زمان است قرن ذو القرنين

مشرق و مغرب جهان رامش * خلق عالم رهين انعامش

سد يأجوج فتنه دولت اوست * قوت شرع و دين ز صولت اوست

هست نوشيروان برش عادل * ليك از حق بجانب باطل

ملك او شد ز بخشش يزدان * ملك داود و حكمت لقمان

اى دوانى حذر بكن ز ملال * چند هر سو دوانى اسب خيال

عرصهء مدح شاه جاى تو نيست * درخور جاه او ثناى تو نيست

من كجا شعر و شاعرى ز كجا * كف موسى و ساحرى ز كجا