اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٣

جواب

يا چو خورشيد عقل زد سر بر * از سويداى قلب اهل هنر

يا چو آب حيات گشته نهان * در سياهى ز ديدهء انسان

شرح آن را به صورتى ديگر * عرضه دارم بر اهل فضل و هنر

نو خطى نام ناميش نامه * انتسابش بدودهء خامه

دودمانى به روشنى مشهور * نازل اندر حق وى آيت نور

يا رفيقى چو عقل مونس جان * صاحب عقل پير و بخت جوان

تاجرى تاج قطنيش بر سر * خلعت راى روشنش در بر

همرهش گلرخان خوش سيما * دل فريبان آفتاب لقا

دلرباى بتان و ماهوشان * بر جبينشان ز لطف شاه نشان

كوكبى چند سعد چون زهره * بسعادت در انجمن شهره

مشتريشان بجان همه عالم * مهرشان شيوهء بنى آدم

عد ايشان شمار شمس و قمر * به حساب جمل ولى بىمر

داغ زرگر چه زود به گردد * عجب است ار حسود به گردد

آتشى چند بهر داغ چرود ( ؟ ) « 1 » * كه نگشت از عطاى حق خشنود

اصلشان جوهرى ز طينت پاك * بضفا رشك نير افلاك

هنر آراى خلق و نقصان پوش * همه خوبانش گشته حلقه به گوش

هر كجا در جهان جهانبانيست * نافذ الحكم و تيز فرمانيست

كمر خدمتش بجان بسته * چون دلش تنگ در ميان بسته

رفعتى قدر او نه از بازيست * زانكه خاك ره شه غازيست

اصلش از خاك ملك آن شاهست * به همين نسبتش چنين جاهست

( 1 ) - در نسخه چنين است : چه بود ؟ شايد : حسود