اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٥
« بسلطان جهانشاه كه حقيقى تخلص ميكرد و ديوان خود فرستاده بود نوشته شده »
چو خفاش را نيست نور بصر * نبيند بر اوج فلك قرض خور « 1 »
فروبند جامى زبان مقال * كه تنگ است اينجا سخن را مجال
چو رسمى است ديرين كه ختم سخن * بود بر دعا ، بر دعا ختم كن !
الا تا قوابل ز فياض جود * پذيرند همواره فيض وجود
دل پاك شه قابل راز باد * در فيض بر خاطرش باز باد
سپهرش بفرمان ، جهانش بكام * دعا گوى او انس و جن ، و السلام « 2 »
( 1 ) - در نسخهء ديگر اين شعر چنين آمده : چو خفاش را نيست نور بصر * كه بيند به روى زمين عكس خور كجا آورد هرگزش ديده تاب * كه بيند بر اوج فلك آفتاب ( 2 ) مكاتبات جامى