اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٧

نامهء ديگر سلطان بايزيد خان بنور الدين عبد الرحمن جامى

نامهء ديگر سلطان بايزيد خان بنور الدين عبد الرحمن جامى

نامهء ديگر سلطان بايزيد خان بنور الدين عبد الرحمن جامى

چون بميامن توفيقات سبحانى و محاسن تأييدات آسمانى ، بر ضمير منير ، كه مرآت اسباب و مشكوة اشعهء لمعات الهامات است ، محقق و مبرهن است كه دوام ايام دولت و كامكارى و ثبات اعوام سلطنت و تاجدارى بيمن نعم عاليه و منن همم از خواطر ساميهء ارباب كشف و كرامات و اصحاب وجد و حالات كه « رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ « 1 » » وصف حال ايشانست ، منوط و مربوط است و هر دولتمند سعادت شعار و خردمند بختيار كه دست اعتصام بعروة الوثقى و حبل المتين محبت اين گروه با شكوه زد ، همه اسباب عزت او را « 2 » ميسر و مهيا و هر روز بفتوحات بىاندازه و سعادات تازه مبشر و مهناست و الحمد للّه على توالى آلائه و تعالى نعمائه كه اين مقال مصدوقهء حال فرخ فال فرخنده مآل ماست كه كسوت والاى خلافت و خلعت مطراى سلطنت بطراز اكرام و اعزاز اين فرقهء ناجيه مطرز گردانيده‌ايم و خلوص نيت با اين جمع كه از آلايش منفرد و بهر خصال حميده و ستايش مزيده ستوده‌اند ، بتخصيص عاليجناب ولايت مآب هدايت پناه ارشاد دستگاه ، قدوة ذوى الفضل و الكمال ، زبدة اولى الكشف و الحال ، المقتبس من انوار فيضه اهل الزمان ، مولانا نور الملة و الدين ، عبد الرحمن ، ادام اللّه تعالى بركات ايامه الشريفهء ما تلالا النيران در مرتبهء اعلى و درجهء اقصى است و در هر روز سمت تضاعف و صفت تزايد پذيرد و خصوصا درين ايام فرخ انجام كه از روايح انفاس متبركه و نتايج ابكار افكار مباركه كليات

( 1 ) - سورة النور 37 ( 2 ) - متن : افزا