اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٦
سواد مكتوبى كه سلطان حسين ميرزا بايقرا بمولاناى جامى نوشته
سواد مكتوبى كه سلطان حسين ميرزا بايقرا بمولاناى جامى نوشته
سواد مكتوبى كه سلطان حسين ميرزا بايقرا بمولاناى جامى نوشته
نور الدين عبد الرحمن جامى شاعر فاضل در 23 شعبان 817 در قصبهء خرجرد جام متولد شده و در روز جمعه هيجدهم محرم الحرام بسال 898 در هرات وفات يافته است .
وى خاتم شعراء متقدمين بوده و در دوران خويش مورد احترام خاص و عام هموطنان خود حتى سلاطين عثمانى قرار داشته است « 1 » . شهرت وى ما را از هر گونه توضيحى دربارهء وى بىنياز مىكند ( براى اطلاع بر شرح حال و تعداد تأليفات و روابط او با ملوك معاصر خود و ساير مطالب رجوع شود به كتاب جامى تأليف جناب آقاى على اصغر حكمت كه در آن بنحو جامعى بكليهء منابع مربوط به جامى اشاره شده است . )
در جزو مؤلفات جامى كه تعداد آنها را بعدد اسم جامى 54 نوشته‌اند كتابى بنام مكاتبات در دست است كه چنان كه از نامش بر مىآيد مجموعهء مكاتبات اوست با امرا و سلاطين و مشاهير معاصر خود و در آن مجموعه نامه‌هاى دوستانهء وى با سلاطين نسبة زياد است ، اما چون چندان شامل نكات تاريخى نبود ، نمونه را به همين چند مكتوب قناعت شد .
چون تحفهء دعائى كه لايق موقف مقدس آن حضرت عالى رتبت تواند بود
( 1 ) - با اين حال جامى در نظر صفويه و ايرانيان شيعى مذهب به علت تسنن چندان مقبول نبوده است تا به حدى كه شاه اسماعيل صفوى در هنگام فتح هرات دستور داد هر جا نام ( ( جامى ) ) نوشته شده بود نقطهء آن را برداشته ( ( خامى ) ) نمايند . حتى در كتاب الشقائق النعمانية ( طبع مصر ص 294 ) چنين نوشته كه در حين توجه قزلباشان بخراسان پسر جامى جسد پدر خود را از مقبره درآورده در جاى ديگر دفن نمود و وقتى قزلباشان قبر جامى را نبش كردند چيزى نيافتند . در كتاب مجالس المؤمنين قاضى نور اللّه نيز از جامى بعنوان ( ( معاند ) ) ياد شده است .