اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٩
نامه سلطان حسين گوركان بغياث الدين پادشاه هند « نشان در باب سيد نور الدين محمد كه بپادشاه هند نوشته آمد »
از جانب آباء كرام به حضرت سيد انام و از طرف امهات طاهرات به حضرت قطب - الواصلين ، برهان المحققين ، مولانا عماد الحق و الدين محمود الزاهد المرغابى ، قدس اللّه سره ، ثابت دارد ، ساحت آن ديار فرخنده آثار را بمقدم گرامى مزين گردانيده است . جمعى از اخوان و اقرباء ايشان در ظل لواى فلك فرساى سلطانى رتبهء اعزاز و احترام دارند و درين ولا بذروهء عرض رسانيدند كه مدت مهاجرت اين سيادت مآب به طول انجاميد و آرزوى جان و اميد جنان بديدار ايشان متجاوز الغاية است .
ايجابا لمسئولهم ، خاطر انور چنان اقتضاء فرمود كه بارسال آن مرتضوى انتساب ايمائى كرده شود كه مضمون آن عرض « تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ « 1 » » و تسير سير الشهاب را مغتنم دانسته ، ايشان را بدينجانب روانه گردانند تا در سلك ارباب شرف در پايهء سرير فلك مصير منخرط گشته ، ديدهء غمديدهء اخوان اصحاب بنور ديدار خجسته آثارش جلا پذيرد .
تغنم سكون الحادثات فانها * و ان سكنت عما قبيل تحرك
يقين كه چون امر ساطع بدان ديار رسد ارسال آن سيادت مآب را در حيز توقف نخواهند گذاشت « 2 »
( 1 ) - سورة النمل 90 ( 2 ) منشآت خواجه عبد اللّه مرواريد نسخهء كتابخانهء پاريس به شماره Bib . Nat . Fond . pers . 221