اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٦٥
نامهء سلطان بايزيد ثانى پادشاه عثمانى بسلطان حسين بايقرا
نامهء سلطان بايزيد ثانى پادشاه عثمانى بسلطان حسين بايقرا
نامهء سلطان بايزيد ثانى پادشاه عثمانى بسلطان حسين بايقرا
صفحهء صحيفهء خاطر غيب نما و وسمهء ديباچه رأى مهر آراء عالى حضرت سلطنت مآب معدلت اياب . نصفت پناه سعادت دستگاه ، حافظ مقاليد ملل و ملت ، ناظم مناظم دين و دولت ، مهبط تأييدات الهى ، مدار ملك اوامر و نواهى ، الذى پفاخر الملك بوجوده و يباهى ، محقق قوانين السلطنة و العدالة كماهى ، حارس اساس الملك بالرأى المتين ، جالس مسند اعاظم السلاطين ، الذى هو بين اعيان الانسان كانسان العين ، معز السلطنة و الاقبال سلطان حسين ، شيد اللّه اساس سلطنته و اسس اركان معدلته را مجددا بارقام فرخنده انجام تحيت و سلامى كه مصوران ضماير اصحاب محبت و ولا و نقشبندان سراير ارباب مودت و وفا بر اوراق پرده‌هاى دل مهر تأثير پيكر خجستهء آن را چهره‌گشائى نمايند ، سمت ارتسام داده مىشود و هر آينه بر آيينهء ضمير مهر تنوير كه مرآت صور غيبى و عينى است ، چهرهء معانى ولاى حقيقى و پيكر حقايق مصادقت تحقيقى براتم وجهى جلوه‌گر خواهد شد و بر عالميان [ « 1 » ] گشت كه از كثرت لمعات خورشيد مهر و محبت قديمى و پرتو اشراق مشارق موافقت صميمى كه فى البين محقق است ، ديدهء استبصار از ملاحظهء [ ايست « 2 » بيان ] اين دولت علياء اغماض نموده ، نظر صحيح از غايت مناسبت الفت و و داد حكم بوحدت و اتحاد مىنمايد و از كمال ايقان بنيان قويم الأساس موأخات و اختصاص با وجود امكان خلل اركان بر آن راه نمىيابد و چون آن راز جوهر مودت خالصه
( 1 ) - گويا اينجا يكى دو كلمه در متن افتاده باشد . ( 2 ) - چنين است در متن كه معنى و مقصود از آن معلوم نشد .