اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٢
نامهء سلطان ابو سعيد بجهانشاه انشاء قطب الدين قاضى طبس گيلكى
نامهء سلطان ابو سعيد بجهانشاه انشاء قطب الدين قاضى طبس گيلكى
نامهء سلطان ابو سعيد بجهانشاه انشاء قطب الدين قاضى طبس گيلكى
سلطان ابو سعيد بن سلطان محمد بن ميران شاه بن تيمور يكى از مردان دلير و با كفايت خاندان تيموريان است .
دوران كودكى را وى در نزد الغ بيك بسر برد و پس از آنكه عبد اللطيف پدر خود الغ بيك را كشت ، وى را نيز بزندان انداخت . ولى وى از زندان گريخته به بخارا رفت و بعد از كشته شدن عبد اللطيف كه مردى فعال و دلير ولى خونخوار بود وى قدم بمعركه نهاد و با شكست دادن منازعين من جمله ابوبكر پسر عموى خود توانست بر ماوراء النهر و ايران مسلط شود . در سال 861 هرات را نيز فتح نمود و سلطان بدون منازع شناخته شد .
اما كار زشتى كه از وى سرزد قتل گوهر شاد خاتون ، زن شاهرخ است . اين زن كه بسيار خير و نيكوكار بود و آثار خير او هنوز پس از گذشت قرون از صفاى دل و بلندى نظر وى حكايت مىكند . بدون هيچگونه گناهى مورد سوءظن ابو سعيد واقع گرديد و بامر او خفه شد ( 861 )
ديگر از حوادث مهم زمان او تاختن جهانشاه بهرات است ( 862 ) ولى غلبهء وى دوامى نكرد و ابو سعيد دوباره هرات را گرفت .
يازده سال بعد ، وقتى كه جهان شاه بدست اوزون حسن مغلوب و مقتول شد ، ابو سعيد ظاهرا به قصد استقرار نظم و باطنا براى سركوبى اوزون حسن كه قدرت بىنظيرى يافته بود عازم آذربايجان شد . ولى قشونش به علت سرما متفرق شدند و او در نزديك ميانه اسير شد و اوزون حسن وى را تسليم يادگار محمد ميرزا ( نوهء گوهرشاد و پسر سلطان محمد بن بايسنقر بن شاهرخ ) نمود و او سلطان را بقصاص جده‌اش كشت ( 873 )
از پسران متعدد سلطان ابو سعيد يكى بنام احمد در ماوراء النهر ( سمرقند ) و ديگرى بنام محمود يك چند در بدخشان و ختلان حكومت مىكردند تا اينكه احمد بدست شيبك خان در 899 كشته شد و دومى نيز در سال 905 سپرى گرديد ( رجوع شود بروضة الصفا و حبيب السير و مطلع السعدين )