اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٥

سواد فتحنامه كه سلطان محمد بن بايسنغر ميرزا به حضرت جهانشاه ميرزا نوشته

سلطان محمد بفرمان شاهرخ حكومت عراق يافت و مدت پنج سال درين سمت بود . هنگام وفات شاهرخ ، وى كه در خرم آباد لرستان بود ، برى رفت و اردو بازار شاهرخ را غارت نمود و باصفهان رفت و پس از تصرف آن شهر بشيراز شتافته ، ميرزا عبد اللّه شيرازى را ( پسر ميرزا ابراهيم سلطان بن شاهرخ كه به علت توقف در شيراز بدين لقب خوانده مىشد ) درهم شكست و فارس را متصرف شد . جنگى هم با جهان شاه قره‌قويونلو كرد كه به صلح منجر گرديد و طرفين نتيجه‌اى نگرفتند . دوران استقلال وى 5 سال طول كشيد و سرانجام در سال هشتصد و پنجاه و پنج كه بخراسان عزيمت نموده بود ، در جنك با برادر خود ابو القاسم بابر كشته شد .

سلطان محمد بهادر دين بجناب اخوى مآب امارت اياب ، امير اعظم ، افتخار الملوك فى الايام ، قدوة الصناديد بين الانام ، مظفر الدين جهانشاه بيك زاد اللّه تعالى دولته تحف تحيات عنبر نسيم و طرف دعوات عبهر شميم كه از فوايح روايح آن جنان مخلصان معطر گردد ابلاغ نموده و انهاء ميرود كه در زمانى كه عنان عزيمت بجانب خراسان معطوف فرموديم ، كيفيت آن اعلام آن جناب رفته بود تا درين فرصت كه در حدود خراسان اتفاق نزول افتاد . مقصود چنان بود كه برادر بابر توجه بدين جانب نمايد و از زمرهء اهل سعادت گردد و جمعى كوته نظران كه در زمان حضرت خاقان سعيد مغفور البسه اللّه حلل النور ، بواسطهء عدم قابليت حسبى و نسبى ، جاهى و راهى نداشتند و طايفهء ديگر نه در عداد اهل سداد معدود بلكه از مجموع مجالس دولت مردود و مطرود بودند پيش او درجات يافته بودند و صاحب سر و مستشار گشته و او نيز آنچه طرايف