اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٢

مكتوب مولانا فصيح الدين اثرى ( اثيرى ؟ ) از زبان بعضى از مشايخ بسلطان غياث الدين الغ بيك

مطلع اقبال و مشرق سلطنت و اجلال تابنده و ظلال رأفت و مرحمت آن ملاذ و ملجأ ملك و ملت الى غاية الامكان بر مفارق عالميان پاينده باد الى يوم المعاد و اللّه رؤوف بالعباد .

درين وقت كه فرزند ارجمند شيخ الاسلام مدظله [ لازال ] قطبا لفلك الاسلام را عزيمت تقبيل عتبهء درگاه عالم پناه تنظيم يافته بود ، كمترين خادمان دولتخواه كه پيوسته خود را در سلك دعاگويان دولت قاهره منتظم داشته ، اين عريضهء ضراعت و ذريعهء عبوديت و انكسار از تربت عالى رتبت شيخ بزرگوار عليه الرحمة من الملك الجبار ، به محل عرض مىرساند و اميدوار مىباشد كه بر مقتضاى سوابق عنايت پادشاهانه و لواحق عاطفت خسروانه بحسن التفات و تربيت شاهانه از ديگر بندگان ممتاز گردد .

بىادبى و گستاخى از حد گذشت ، لاجرم بر دعا اختصار كرده مىگويد .

بكامرانى و دولت هزار سال بمانى * ز مال و ملك و ز جاه و جلال برخوردار

بالنبى الامى الهاشمى و آله الاطهار و صحابته الاخيار « 1 » .

( 1 ) نسخهء كتابخانهء پاريس Fond . Pers . Sup . 1825