اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٢١٢

سواد فتح نامه‌اى كه ميرزا شاهرخ جهت دفع قرا يوسف تركمان بممالك محروسه فرستاده

الابواب كليد قلعهء سلطانيه كه كوتوال دولت « وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ » « 1 » ارسال درگاه گردانيده بود ، قاضى سلطانيه آورده و تسليم بندگان درگاه عالم پناه گردانيده صورت « ما يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِكَ لَها » « 2 » بر عالم و عالميان روشن شد و بقية الموتى كه مانده بود چون جمال دولت روز افزون « أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ » « 3 » در آينهء « وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ » « 4 » معاينه ديدند از صدمهء هجوم لشكر خونخوار و دليران اهريمن آثار « كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ » « 5 » متفرق و آواره گشتند .

باريد بباغشان تگرگى * از گلبنشان نماند برگى

« فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » « 6 » .

هر فتح كاسمان نهدش منتهاى كار * چون بنگرى مقدمهء فتح ديگرست

چون بتوفيق منعم مفضال ، تباشير صبح اقبال از مطلع امانى و آمال روى نمود و با شرفيت فتح و نصرت رنگ زنگ و ظلمت ظلم از چهرهء روزگار بزدود و عرصهء محروسهء ماه چهر تبريز كه مدتهاست تا از حجلهء وراى غيب در انتظار خطبهء ما نشسته و عروس ملك سالهاست تا از آن سبب تتق اميد دل در عقد عهد ما بسته است بىگفتگوى و عشوهء مشاطه در كنار مراد ما آمده عرصهء ممالك مراكز اعلام جوزا پيكر و مضارب خيام فتح و ظفر است « الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ » « 7 » .

شكر خدا كه هر چه طلب كردم از خدا * بر منتهاى همت خود كامران شدم

مفارق منابر اسلام بفرنام همايون رتبتى ديگر گرفت و وجوه دنانير بزيور القاب ميمون زينتى ديگر يافت و اين معنى از خزانهء « أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى » « 8 »

( 1 ) - سورة الانعام 59 ( 2 ) - سورة الفاطر 2 ( 3 ) - سورة الانبياء 105 ( 4 ) - سورة آل عمران 25 ( 5 ) - سورة المدثر 51 ( 6 ) - سورة الانعام 45 ( 7 ) - سورة الزمر 74 ( 8 ) - سورة طه 52