اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ٢١١

سواد فتح نامه‌اى كه ميرزا شاهرخ جهت دفع قرا يوسف تركمان بممالك محروسه فرستاده

عرصهء ممالك به طول و عرض در تحت تصرف « ثُمَّ جَعَلْناكُمْ خَلائِفَ فِي الْأَرْضِ » « 1 » قرار گرفت ، ديدهء بختش تاريك و رشتهء عمرش باريك شد و آيهء « يا أَسَفى عَلى يُوسُفَ وَ ابْيَضَّتْ عَيْناهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ » « 2 » برأى العين مشاهده كرده از بيم سطوت پادشاهانه و اساس هيبت خسروانه كه ژاله را در چشم سحاب اخگر كند و آب حيات را طبيعت آذر دهد بعرض مرض كه مقدمهء فنا باشد گرفتار شد و روز بروز ضعف طالعش قوت مىگرفت و قوت دولتش ضعيف مىشد تا عطيهء مزاجش بقاطع رنج و و بال انتقال و آفتاب سعادتش از مشرق طلوع به مغرب افول اتصال پذيرفت و صورت « فَذاقَتْ وَبالَ أَمْرِها وَ كانَ عاقِبَةُ أَمْرِها خُسْراً » « 3 » در مقابل نظر خود ديد و وجودش كه حاوى « ا لم تر الى الذين فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ » « 4 » مقارن جان داشت سرعت « فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً » « 5 » از سر گرفته اسباب و علامات مرض در مجارى جواهر سارى و جارى شده كه فساد مزاج از قانون علاج تجاوز نموده ، مواد زحمات از منهاج شفا و دستور نجات بيرون رفته خزانهء وجود از جوهر حيوانى خالى گذاشته و دل از دست اميد و اغراض برداشته و مملكت وجود را از دست تصرف داده صوت نامرغوب موت بر نغمات محبوب حيات ترجيح نهاده بر مقتضاى « كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ « 6 » » جان به مالك سپرده .

نگشاده بود رايت ما ظل خود هنوز * كو كوچ كرد و عازم دار القرار شد

عقاب اجل طاير روحش را بمخلب قهر درربوده و غراب البين فنا او را بزندان فر اموشان محبوس نموده .

بسا يوسف كه او افتاد در چاه * ولى هرگز بدين خوبى نيفتاد

و خلف ديگرش كه در سلطانيه بود ، چون از واقعهء پدرش واقف شد ، آيهء « ما أَغْنى عَنِّي مالِيَهْ هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ » « 7 » بر خود خوانده عنان تمالك و تماسك از دست بداد و طريق فرار مما لا يطاق مسلوك شد . بجانب ارزنجان توجه نمود و چون مفتح -

( 1 ) - سورة الانعام 165 ( 2 ) - سورة يوسف 84 ( 3 ) - سورة الطلاق 9 ( 4 ) - سورة البقرة 9 ( 5 ) - ايضا ( 6 ) - سورة القصص 88 ( 7 ) - سورة الحافة 28 ، 29