اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — الصفحة ١٩١

جواب

خواهد گشت .

بوامى كه بر روزگار است ما را * اگر او ندارد بداديم مهلت

اگر دولت آيد و گر محنت آيد * بنزديك ما هر دو را هست عدت

اگر همچو احوال ماضيه ، التيام قره‌يوسف بك و منازعهء قرمانيه را بهانه ساخته ، عزم اين ديار مىكنند ، « الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ » « 1 » . تملق بىفايده نخواهيم كرد و در صدمهء اولى اگر ايشان از مضمون « الم غُلِبَتِ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ » « 2 » مغتنم شدند ، اميدواريم كه غزاة نصرت آيات ديگر در دفعهء ثانيه از مژدهء « وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ » « 3 » شادكام و محصل المزام گردند « وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ » « 4 » ان شاء اللّه تعالى و اين جمله نه بيان حال است نه بيان خود فروشى .

گردد فلك تند مرا رام آخر * وز كرده پشيمان شود ايام آخر

مقصود مخالفان اگر شد حاصل * ما را دگر ايزد بدهد كام آخر

چون اعقل و اكمل و محب و مخلصند ، كشف ما فى الضمير بنواب روشن تدبير كرده ، آيينهء المستشار مؤتمن را مقابلهء نظر دوربين داشته اغيار را واقف نسازند و باقى مشافهات را از مذكور تحقيق كرده ، آنچه مقبول رأى رزين است عمل فرمايند و هميشه باشارات مستوجب الشارات ، جادهء اتحاد را مسلوك دارند و بملتمسات مشرف فرمايند كه تقديم آن منت برجانست . باقى مباد آنكه نخواهد بقاى تو . ايام شادكامى افزون باد . بالنبى و آله الامجاد « 5 » .

( 1 ) - سورة المؤمن 16 ( 2 ) - سورة الروم 2 ، 3 ( 3 ) - ايضا 3 ( 4 ) - سورة ابراهيم 23 ( 5 ) - منشآت فريدون بيك جلد اول ص 156 - 157