ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٠

معراج پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله شش هزار و دويست و پانزده سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود

على بن ابراهيم گويد : از رسول خداى از اين وحى پرسش كردند فرمود كه : به من وحى آمده انّ عليّا سيّد المؤمنين و امام المتّقين و قائد العزّ المحجّلين و اوّل خليفة يستخلفه خاتم النّبيّين .

همانا قوم را از اين سخن به خاطر آمد كه اين سخن از خداى باشد يا پيغمبر از خويشتن فرمايد اين آيت نزول شد : ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى أَ فَتُمارُونَهُ عَلى ما يَرى « 1 » يعنى :

دروغ نگفت دل محمّد مر محمّد را بدانچه ديد ، آيا مجادله مىكنيد به او بر آنچه ديد و پيغام آورد ؟

و به روايتى سه چيز اندرين وحى بود :

يكى : واجب شدن نماز پنج‌گانه و اين حجّتى باشد كه نماز افضل اعمال است .

دوم : خوايتم سورهء بقره چنان كه مذكور خواهد گشت .

سيم : آن بود كه گناهان امّت مرحومهء محمّديه هر چه جز شرك باشد معفو خواهد بود .

بالجمله و هم از رسول خداى آورده‌اند كه فرمود : رأيت ربّى فى احسن صورة يعنى : ديدم پروردگار خود را در خوبترين صورتى و صفتى . مرا گفت : يا محمّد فيم يختصم الملاء الاعلى ؟ يعنى : در چه خصومت كنند فريشتگان عالم بالا ؟ گفتم : تو داناترى پس بر من تجلّى خاص فرمود .

و آن حضرت از آن تجلّى بدين گونه تعبير فرموده كه : فوضع كفّه بين كتفىّ فوجدت بردها بين ثديىّ . يعنى : وضع فرمود كف خود را در ميان هر دو شانه من چنان كه يافتم اثر راحت و خوشى آن را در ميان هر دو پستان خود « 2 » ، پس دانا گشتم به آنچه در ميان آسمان و زمين است . بعد از آن خطاب آمد كه : يا محمّد هل تدرى فيم يختصم الملاء الاعلى ؟ گفتم : آرى اى پرودگار من . در كفّارات خصومت


( 1 ) . النّجم ، 11 و 12 : قلبش آنچه را ديد تكذيب نكرد ، چرا دربارهء آنچه مشاهده كرده است با او مجادله مىكنيد ؟ ( 2 ) . به اين گونه تعبيراتى كه در بعضى روايات وارد شده مجسمه استدلال براى تجسيم كرده‌اند . منزه است پرودگار عالم از شباهت با مخلوقات و در روايات اهل بيت عليهم السّلام ، تفسير و تأويل گوناگون براى امثال اين روايات ذكر شده است . مرحوم كبير در كتاب مصابيح الانوار بحث مفصلى در اطراف اين روايت كرده به آنجا رجوع شود ( الحديث العاشر ) . ( ب )