نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠

باب سيوم در ذكر ايمان آباء رسول از عبد اللّه تا به آدم عليهم الصلاة و السلام

قوم بازگرديدند و عبد المطلب اين رجز مىگفت :

يا خالق الارض و السماء * و ناصب المروة و الصفاء

نج بنى اليوم من مالى * بلاء سوء حل فى القضاء

ان قريشا جلهم اعدائى * فامنن على اليوم بالبقاء

روز ديگر بامداد پيش كاهنه رفتند . گفت : ديت مرد نزد شما چند است ؟

قريش گفتند : « ده اشتر . كاهنه گفت : با مكه رويد و اين كودك را با ده اشتر حاضر كنيد و قرعه زنيد . اگر بر اشتران افتد بكشيد ، و اگر بر كودك افتد اشتر بيست ، همچنين ده ده زيادت مىكنيد ، تا آن وقت كه قرعه بر اشتران افتد .

آنگهى خداى تعالى راضى شده باشد . قوم با مكه آمدند . روز ديگر عبد المطلب عبد اللّه و اشتران حاضر كرد و قرعه زد بر ده اشتر و عبد اللّه ، قرعه به عبد اللّه افتاد . اشتر بيست كرد قرعه به عبد اللّه افتاد . ده ده زيادت مىكرد و قرعه به عبد اللّه مىافتاد . در اول كه ده اشتر بود امين را گفت قرعه بزن و تعجيل مكن .

عبد المطلب اين رجز مىگفت : شعر

اللهم رب العشر بعد العشر * و رب من [ 579 ر ] يوفى بكل نذر

اليك ربى قد جعلت امرى * قربت عبد اللّه عند النحر

فنجه بشفعها و الوتر

امين قرعه زد بر عبد اللّه افتاد . اشتران بيست كرد و اين رجز مىگفت :

يا رب العشرين و رب الشفع * و جامع الناس ليوم الجمع

انت وليى و ولى نفع * نج بنى من حذار اللدغ

پس امين قرعه زد بر عبد اللّه افتاد . ده شتر زيادت كرد و مىگفت :

رب ثلثين الذي لم يقسم * و رب هذا الحجر المكرم

فى ركن نفس بيتك المحرم * انت الذي اعطيت بئر زمزم

برغم قوم من قريش رغم * قد صرت يا رب كمثل المغرم

لفقد عبد الله ذى التكرم * فامنن على ان يضرج بالدم