نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٩

فهرست آيات

وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها [ بمحمد ] 103 / 3 404

و بوديد بر كنار مغاك از آتش پس شما را رهانيد از آن

ام يحسدون الناس على ما آتاهم اللّه من فضله فقد آتينا آل ابراهيم [ و آل عمران و آل محمد ] الكتاب و الحكمة و آتيناهم ملكا عظيما 66 / 4 404

آيا حسد مىبرند مردمان بر آنچه داد ايشان را خدا از فضلش پس داديم ما خاندان ابراهيم را كتاب و حكمت و داديم ايشان را پادشاهى بزرگ

يومئذ يود الذين كفروا و عصوا الرسول [ و ظلموا ] لو تسوى بهم [ آل محمد حقهم ] الارض لا يكتمون اللّه حديثا 54 / 4 404

در آن روز دوست دارند آنها كه كافر شدند و نافرمانى كردند پيامبر را اى كاش هموار شود به ايشان زمين و نمىپوشاند از خدا سخنى را

فلا و ربك لا يؤمنون حتى يحكموك [ محمدا و آل محمد ] فيها شجر بينهم ثم لا يجدوا فى انفسهم حرجا فما قضيت و يسلموا تسليما 65 / 4

پس نه به حق پروردگار تو كه نمىگروند تا حكم كنند در آنچه خلاف بود ميانشان پس نيافتند در وجودشان خوشنودى از آنچه حكم كردى و تسليم كنند تسليم‌كردنى

ان الذين آمنوا ثم كفروا . . . [ و ظلموا آل محمد حقهم ]

بدرستى آنان كه گرويدند پس كافر شدند

لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا 137 / 4

نباشد خداى تا بيامرزد ايشان را و نه كه راه نمايد ايشان را

فقطع دابر القوم الذين ظلموا [ آل محمد حقهم ] و الحمد للّه رب العالمين 45 / 6 404

پس بركنده شد بيخ قومى كه ستم كردند و ستايش مر خداى راى كه پروردگار جهانيان است

يا أيها الذين آمنوا لا تخونوا اللّه و الرسول و تخونوا اماناتكم [ فى آل محمد ] و انتم تعلمون 27 / 8 405

اى گرويده‌ها نادرستى نكنيد با خدا و پيامبر و ناراستى مكنيد به امانت‌هاى خودتان و شما مىدانيد

ثانى اثنين إذ هما فى الغار اذ يقول لصاحبه [ ويلك ] لا تحزن ان اللّه معنا 40 / 9 405

دوم دو كس وقتى كه آن دو بودند در غار چون گفت پيامبر يار غار را كه اندوه مخور كه خدا با ماست