نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦

فهرست آيات

وَ إِنْ كانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ 144 / 2 162

و اگر چه باشد بزرگ ( و سنگين ) مگر بر كسانى كه هدايت كرده خدا

مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ 97 / 2 163

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً 74 / 2 166

پس سخت شد دل‌هاى شما از پس اين ، پس آن مانند سنگ است يا سخت‌تر

سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ 1 / 17 172

پاك و منزه است خدائى كه سير داد بنده‌اش را شبى از مسجد الحرام به مسجد اقصائى كه پيرامونش را مبارك ساختيم

السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ 23 / 59 172

با سلامت [ از عوارض و آفات ] ايمن گرداننده [ از عقاب مؤمنان را ] گواه و نگهبان ، عزيز و غالب و قاهر ، جبران‌كننده بزرگوار و در نهايت كبريا

السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ 23 / 59 173

سلامت ايمن‌كننده بندگان ، غالب بزرگوار در نهايت كبريا

إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ 1 / 108 بدرستى كه ما عطا كرديم ترا كوثر 173

وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ 40 / 11 و ايمان نياورد با او ( يعنى نوح ) مگر اندكى 174

كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ * 65 / 2 باشيد بوزينگان دورشدگان 175

أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ 96 / 5 حرام شد براى شما شكار دريا 175

إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ . . . 56 / 33 175

بدرستى كه خدا و فرشتگان او درود مىفرستند بر پيغمبر

لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ 128 / 9 341 و 175

همانا رسولى از جنس شما براى هدايت شما آمد سخت بود . بر او جهل و فلاكت شما حريص بر آسايش و نجات شما و رءوف و مهربان به مؤمنان