نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦

نمونهء لغات و اسماء و اصطلاحات :

و عايشه . . .

كمان اسماعيل 17

لواى نزار 17

محراز 17 ( پناهگاهى محكم )

مخرقه 179 ( - مخرق : دشت و بيابان )

مصافقه 198 و 200 ( دست بهم زدن ، پايان پيمان ، و علامت آنكه بگويند با هم حسابى نداريم )

مفاتيح الكعبه 17 ( كليدهاى كعبه )

متعهء حج و متعهء زنان 318 ( همان دو سنت رسول عليه السلام كه عمر حرام كرد )

مماليك ( جمع مملوك : بندگان )

ابر بگشود ( ص 106 ) ( - آسمان صاف شد )

از خود رفت 224 ( به ضعف فراوان افتاد )

استخوان اوره اشتر 99 ( استخوان ساق شتر )

امروزينه 200 ( - در اين زمان )

با خود آمد 20 ( - به خود آمد ، سر حال آمد )

بازدوسيد 169 ( دوسيدن - دوسانيدن ، دفسانيدن ، خود را به كسى وابستن و چسباندن - بازدوسيدن : دوباره برقص خود را چسباندن ، رقصانيدن )

بجسبد 394 ( بچربد )

بدر آمدن 34 ( وارد شدن )

بر سخت 696 ( شمردن ، سنجيدن ، بر سختن )

بينبارند 178 ( انباشته كنند ، پر كنند )

پا بازگرفتن 609

پشماگند رحل 346 ( جل پشمى زير پالان )

تريد ( - ثريد ، هشم الثريد 17 ) : خيس كردن نان در آبگوشت

جامه افشاندن 296 ( لباس تكاندن )

چاشتگاه 290 ( چاشت صبح ) چاشتى

چبش 453 ( - كبش 12 : قوچ )

چرگن 18 ( - چركين ، چرك‌آلود )

خوار 20 بضم خاء ( بانگ گاو )

دلدل 178 ( لقب چهارپاى پيغمبر و على )

در مىبستند 453 ( بن آستين در مىبستند و آستين پر مىكردند )

در نوك 464 ( بالش )

ديك 738 ( - دى ، ديروز )

رخت 74 ( بستر ، پوشاك )

روغن بتابانيدند 288 ( تابانيدن ، داغ كردن )

ريزيده 816

زينت بر خود راست كرد ، ( آماده كرد ، آرايشى به خود بست )

سلاطين قاهر و ظالم ( 180 - 181 )

شرف 73 ( جمع شرفه : بالكن ، سور ، برج )

شرفات 74 ( كنگره‌ها )

صحن 453 ( قدح بزرگ ، بشقاب گود )

صفيح 6 ( آسمان )

ضفير 18 ( دسته‌موى بافته )

غمان 288 ( جمع غم ، اندوه )

قبضه‌اى اسفيد 6 ( مشتى خاك سفيد )

فيج 836 ( پيك )

كرش 225 ( گروه بچه‌ها - دسته )

كلند 44 ( - كلنگ )

گرس 451 و 652 ( - گرسن ، گرسنه )

گوى بكند 45 ( گودى ، چاله‌اى بكند )

نزد رخت خود شد 74