نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٦
باب سىام در ذكر ذم بدعت و بيان آنكه اهل حق كدام‌اند و اهل بدعت كدام
چنان بود كه شمشير در جهاد كشيده باشد .
روايت كند حسن بصرى گفت خداى . . . [ گ 666 پ ] و ايشان قدرى بودند مجبره گناه‌ها بر خدا مىنهادند . چنان كه خداى تعالى گفت ، در حكايت از ايشان « وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها »
و ابو الحسن روايت كند از محمد بن على المكى به اسانيد كه مردى از اهل پارس نزد رسول صلى اللّه عليه و آله آمد ، گفت : خبر ده مرا از عجب‌تر چيزى كه ديدى . گفت : قومى ديدم كه مجامعت مادر و خواهر مىكنند . و چون گويى چرا چنين مىكنيد گويند خدا قضا كرده است و تقدير چنين بود .
رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : در امت من قومى پديد آيند كه مثل اين گويند ، ايشان مجوس امت من باشند .
جابر بن عبد اللّه انصارى روايت كند كه رسول ، صلى اللّه عليه و آله ، گفت :
قدريه مجوس امت من‌اند ، اگر زن خواهند بديشان مدهيد ، و اگر بيمار شوند ايشان را مپرسيد ، و اگر بميرند به جنازهء ايشان حاضر مشويد .
روايت كند ابو هريره كه رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : چون بدعت ظاهر شود در امت من و عالم اظهار علم نكند ، لعنت خدا برو باد .
ابن مسعود روايت كند كه رسول ، صلى اللّه عليه و آله ، گفت : پرهيز كنيد از چيزهاى محدث كه بدترين كارها محدثات بود ، و همهء محدثى بدعت باشد ، و همهء بدعتى ضلالت بود . و جاى ديگر مىگويد : و همهء ضلالتى در دوزخ باشد .
انس روايت كند كه رسول ، صلى اللّه عليه و آله ، گفت : « حجبت التوبة عن كل صاحب بدعة » يعنى : توبهء صاحب بدعت قبول نباشد .
ابو امامهء باهلى روايت كند از رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : « الخوارج كلاب اهل النار » اين چه ياد كرديم در ذم بدعت و اهل بدعت است ،
اما بيان آنكه اهل بدعت خود كدام‌اند :
بدان كه از هفتاد و سه فرقه كه امت محمداند صلى اللّه عليه و آله هر فرقتى