نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٧

باب بيست و چهارم در ذكر جواب دادن امير المؤمنين جاثليق را

ساخته‌اند از عذاب آتش ؛ « لَها سَبْعَةُ أَبْوابٍ لِكُلِّ بابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ » و گفت :

« إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ » و رسول صلى اللّه عليه و آله متوسم بود ، هر كسى را به سيما بشناختى ، و من بعد از او متوسم ، و بعد از من ائمه از ذريت من متوسم‌اند تا روز قيامت ؛ و خداى تعالى ما را خبر داده از قصص و اخبار امم و هلاك ايشان كه به چه سبب از اسباب كفر و ظلم و عدوان هلاك شوند ؛ و خدا در حق من به رسول صلى اللّه عليه و آله فرستاد ، گفت : إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ » و آن وصى است بعد از نبى صلوات اللّه عليهما .

جاثليق نگاه با قوم خود كرد ، گفت : مراد خود يافتيم و اميد داريم « 1 » كه بر حق ظفر يافتيم ، چنان كه طلب كرديم و مىكنيم ، اما مسأله چند مانده است اگر جواب آن بدهد انديشه كنيم در كار خود و حق ازو قبول كنيم .

امير المؤمنين [ عليه السلام ] گفت : اگر من ترا جواب دهم به برهان و بيان روش چنان كه دفع آن نتوانى كرد و قبول آن لازم بود ، ايمان آورى اى جاثليق ؟

گفت بلى .

امير المؤمنين گفت : خدا بر تو گواه است و راعى و كفيل كه چون ترا حق روشن شود و هدايت يا بى ، تو و اصحاب تو در ايمان و دين ما آيى .

جاثليق گفت : بلى . خدا راعى و كفيل است كه اين چه گفتم بجاى آرم و در اسلام آيم .

امير المؤمنين صلوات اللّه عليه گفت : از اصحاب خود عهد بستان به وفا كردن .

جاثليق از ايشان عهد بستد كه وفا كنند . پس امير المؤمنين عليه السلام او را گفت : بپرس هر چه مىخواهى

جاثليق گفت : مرا خبر ده كه خداى عرش بر مىگيرد يا عرش او را بر مىگيرد ؟

( 1 ) - م : اميدواريم