نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٣
باب هژدهم در ذكر احتجاج رسول ( ص ) در روز غدير و ديگر موضع‌ها بر امامت امير المؤمنين ( ع ) و ولايت بر جمله خلايق .
نعمت تمام كردى بر ايشان ، و راضى شدى از ايشان به دين اسلام ، گفتى :
« و من يتبغ غير الاسلام دينا فلن يقبل منه و هو فى الآخرة من الخاسرين » .
خدايا ، ترا گواه مىگيرم كه من رسانيدم . اى قوم ، خداى تعالى دين شما به امامت على تمام كرد ، هر كه اقتدا به دو نكند و آنكه قائم مقام او باشد از فرزندان من از صلب على تا قيامت و روز عرض نزد خداى آنان قومى باشند كه عمل خود باطل كرده باشد و تخفيف عذاب شان نبود و ايشان را مهلت ندهند .
اى قوم ، على از شما نصرت من بيشتر داد و او به من سزاوارتر از شما ، و ياورتر و بر من عزيزتر از شما ، و خداى عز و جل و من از او راضىايم ، و هيچ آيهء رضا فرو نيامد الا در حق او و هيچ خطاب نكرد به « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا » * خداى تعالى الا كه ابتدا به دو كرد ، و هيچ آيهء مدح در قرآن فرو نيامد الا در حق او ، و گواهى نداد خدا به بهشت در « هَلْ أَتى » الّا او را و اهلش ، و در حق ديگرى فرو نيامد و ديگرى بدان مدح نكرد .
اى قوم ، على ناصر دين خداست و حدال‌كننده از رسول و او : تقى و نقى و هادى و مهدى است ، نبى شما بهتر انبياست ، و وصى او بهتر اوصياست ، و فرزندان او بهترين خلق ؛
اى قوم ، ذريت هر نبى از صلب او بودند و ذريت من از صلب على ؛
اى قوم ، ابليس آدم را عليه السلام از بهشت بيرون آورد به حسد ، شما حسد برو مبريد كه عملتان باطل شود و قدم زايل ، كه آدم را عليه السلام از بهشت بيرون آوردند و او صفى خدا بود و چگونه او شما شماى ( ؟ ) ، يعنى در ايشان منافقان و مؤمنان هستند و اعداى خدا جل و جلاله .
بدان كه على را دشمن ندارد الا شقى و تولا [ 619 ر ] به دو نكند الا تقيّ ، و به امامت وى ايمان ندارد الا مؤمن مخلص ، به خدا كه ، سورهء « و العصر » :
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ : وَ الْعَصْرِ ، إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ » تا آخر در حق على فرو آمد .