نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٢

باب شانزدهم در حجت گرفتن رسول ( ص ) در جواز نسخ شرايع و غير آن

توريت حاكم باشد ميان من و تو . يهود به توريت رضا دادند . يهود گفتند :

آدم بهتر از تو بهر آنكه او را به يد خود بيافريد و روح خود درو دميد . رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : آدم پدر من است و بهتر از آنكه به آدم داد به من داد . يهود گفتند آن چيست ؟ گفت : منادى هر روز بانگ مىزند : اشهد ان لا إله الا اللّه و ان محمدا رسول اللّه و نگويند آدم رسول اللّه و لواء حمد روز قيامت به دست من باشد نه به دست آدم .

يهود گفتند راست گفتى اى محمد ، و اين در توريت نوشته است .

گفت : اين يكى .

يهود گفتند موسى بهتر از تو .

رسول گفت از بهر چه ؟

گفتند : از بهر آنكه خداى تعالى با وى سخن گفت چهار هزار كلمه و با تو نگفت .

رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : بهتر از آن به من داد .

گفتند آن چيست ؟

گفت : « سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ » . و مرا بر پر جبرئيل نشاند تا به آسمان هفتم رسيدم و از سدرة المنتهى بگذشتم عندها جنة المأوى ، تا دست به ساق عرش زدم ندا شنيدم از ساق عرش : منم خداى نيست جز از من خدايى ديگر ، السلام المؤمن المهيمن العزيز الجبار المتكبر الرءوف الرحيم . و به دل ديدمش و به چشم نديدم اين فاضل‌تر از آن . يهود گفتند : راست گفتى اين در توريت نوشته است .

رسول گفت : اين دو .

گفتند : نوح بهتر از تو .

رسول گفت : از بهر چه ؟

گفتند : او در سفينه نشست بر جودى برفت .