نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٩٥

باب يازدهم در ايمان ابو طالب رضى اللّه عنه

بدان كه آنچه ياد كرديم در ميلاد امير المؤمنين عليه السلام از قول رسول صلى اللّه عليه و آله كه صلب ابو طالب پاك‌تر صلبى است از بنى هاشم بعد از صلب عبد اللّه . و دعاء زاهد كه خدايا وليى از اولياء خود به من فرست و فرستاد ابو طالب را نزد مثرم و غير آن جمله دليل است بر ايمان ابو طالب و حاجت به دليلى ديگر نيست . اما خواستم كه درين باب چيزى چند از احوال ابو طالب و اشعارش كه دليلى بر اسلام او مىكند ياد كنيم تا تأكيد آن اول باشد .

اما نام ، ابو طالب ، عبد مناف بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف و نام مادرش فاطمه بنت عمرو بن عايذ بن مخزوم بن يقظة بن مرة بن كعب و او مادر زبير و عبد اللّه . عبد اللّه ( برادر ) ابو طالب بود فرزندان عبد المطلب . و وصيت عبد المطلب و اشعار او در احوال رسول عليه السلام پيش از اين ياد كرديم .

ابو بشر روايت كند از غلابى از عباس بن به كار از ابو بكر هذلى از عكرمه از ابو صالح از ابن عباس ، گفت : ابو بكر پيش رسول صلى اللّه عليه و آله آمد دست پيرى نابينا در دست گرفته . رسول به ابو طالب مىگفت : اى ( عم ) بگو لا إله الا اللّه ، كلمه‌اى كه من نزد خداى تعالى گواهى دهم ترا بدان . ابو جهل گفت : اى ابو طالب تو از ملت عبد المطلب برمىگردى . پس رسول اين كلمه بر وى عرضه مىكرد و ابو جهل اعادت مىكرد آن سخن ، تا ابو طالب گفت :