نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٨٤

باب نهم در ذكر بعضى از آنچه لازم شود از قبايح آن كس را كه روا دارد كه در آباء رسول و انبيا عليهم السلام يكى ( را ) كافر داند .

لِلْمُتَّقِينَ وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ ؛ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً اقْرَأْ كِتابَكَ » و مىگويد : « وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً » و بعد از آن مىفرمايد : « وَ سِيقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ زُمَراً . »

و امثال اين در قرآن بسيار ، و اين همه در روز قيامت خواهد بود و اين قوم از فرط تعسف مادر و پدر خير البشر پيش از نمرود و فرعون و هامان و قارون و ديگر كفار به دوزخ فرستادند ، از زمان رسول تا روز قيامت پيش از همه كفار در دوزخ معذب : و اگر كسى خلاف اين گويد منافق باشد و از سنت و جماعت بيرون آمده باشد و در رفض رفته . خداى تعالى سنت چنين بديشان ارزانى دارد به حق محمد و آله .

* * * بدان كه سخن در اين معنى و دلايل بسيار است اگر همه ياد كنيم ملالت خيزد ، اين قدر كه ياد كرديم از بهر اعتبار ، كفايت است كه اگر مكلف استعمال عقل كند و دست از هوى و عصبيت بدارد و انصاف بدهد خلاف برخيزد و منقطع شود با وجود انصاف و ترك لجاج ، چنان كه شاعر گويد :

تيز خشمى مكن كه آتش خشم * خرمن نيك ناميت سوزد

دست در دست عقل نه تا او * شمع انصاف را بيفروزد