مناقب مرتضوى ( فارسي ) — الصفحة ٥١٥

فهرست اشعار فارسى

معدن عرفان تويى ، مخزن احسان تويى * . . .

15

معشوقهء دهر چون كند عشوه‌گرى * . . .

350

مفتاح دلها را بگو ، مصباح جانها را بگو * . . .

208

مقصود و ايمان را بگو ، معبود عرفان را بگو * . . .

209

مكرمت كردى فدايت جان من * . . .

367

مگر دست زبان اندر زيانم * . . .

3

مناديست در كوچهء ميفروش * . . .

6

من كه باشم ثناى تو گويم * . . .

314

من كه و زينگونه دولت از كجا * . . .

367

من محبّ چار يار مصطفى * . . .

25

منم سنّى پاك و پيرو شرع رسول اللّه * . . .

228

منم كز جان شدم مولاى حيدر * . . .

228

مورخ كه تاريخ عالم نهاد * . . .

414

موسى و عصا و يد بيضا و نبوّت * . . .

15

مهتر انبيا و بهتر خلق * . . .

93

مهر ايشان هادى راه صواب * . . .

223

مهر تقليدى ندارد اعتبار * . . .

223

مهر حيدر را چنين آمد صفت * . . .

222

مهر حيدر گر نباشد در دلت * . . .

16

مهر حيدر گر نباشد راهبر * . . .

52

مهر حيدر مايهء ايمان من * . . .

52

مهر و كينش دليل منبر و دار * . . .

162

مىدرخشد رخش بر اهل جنان * . . .

88

مير حيدر سحر ز بهر نماز * . . .

483

مىكنم نام شريفش برملا * . . .

369

مىنويسم هرچه مىفرمايد او * . . .

220

مؤمنان جمله رو به او دارند * . . .

159

نازم به كمالش كه لبِ معرفتش * . . .

6

ناظر انبياست او الحق * . . .

158

نافه از آهوى جانان آمده * . . .

487

نام تو بر آسمان ، زمرهء قدّوسيان * . . .

219

نامه مشركست آنكه در او * . . .

94

نايب كردگار حيدر بود * . . .

162

نايب مصطفى به روز غدير * . . .

62

نبوده ذره‌اى موجود ، او بود * . . .

4

نبى آن رهبر هدى فرمود * . . .

80

نبى در گوش او يك علم در داد * . . .

246

نبى ما نبيرهء او را * . . .

93

نتافت روى ز حق ، جبهه پيش بت ننهاد * . . .

168

نسبت ذات او به زمرهء خلق * . . .

81

نسبتى هست با بدن سر را * . . .

92

نقد آن گنج علم بىپايان * . . .

158

نقش حبّ خاندان بر لوح دل بايد نگاشت * . . .

16

نقطه‌هايش چشم مردم جهان * . . .

488

نگاهى تا ترا جويد ز مستى * . . .

3

نمود آغاز شمشير يمانى * . . .

406

نوح ازو يافت آنچه مىطلبيد * . . .

156

نوح را در شكر گر عبدا شكورا گفت گفت * . . .

65

نوح را عبدا شكورا گفت در اسرا ولى * . . .

65

نور او ديد موسى عمران * . . .

156

نور ولايت تويى ، شاه سلام عليك * . . .

15

نوشدارو كه پس از مرگ به سهراب دهند * . . .

264

نهال گلشن فتحست نخل نيزه‌اش كو را * . . .

415

نه منِ دلشده اين راه به خود مىپويم * . . .

25

نه هرگز آرزوى سيم و زر داشت * . . .

351

نيست خالى صفات او از ذات * . . .

158

نيم بهر حق شد و نيمى هوا * . . .

12

و آن كس كه محبّ تو به حالش * . . .

54

و اصل حق از دو عالم رسته‌اى * . . .

170

و ان ختم انبياست كزو يافت كرّ و فر * . . .

180

وجه قوتش خشت‌مالى بوده است * . . .

223

ور به طاعت گفت عيسى را و اوصافى ترا * . . .

34

ور به هر روزى گزارى صد نماز * . . .

16

وصف او بيرون بوَد از فهم ما * . . .

222

وصف او چون هست بيرون از خيال * . . .

369

وصف ذاتش را بيان باشد سكوت * . . .

220

وصى و وارث رسول خدا * . . .

94

و گرنه حديثى ز قدر على * . . .

402

ولايت دستگاها پادشاها * . . .

368

وين شاه اولياست كه از قدر و احترام * . . .

180

هارون ولايت كه پس از موسىِ عمران * . . .

14

هان اى نسيم مشكبو ، سوى نجف آور تو رو * . . .

209

هان گداى باب علم احمدى شو از خرد * . . .

276

هر آنكه بهر خدا راه نفس بربندد * . . .

193