مناقب مرتضوى ( فارسي ) — الصفحة ٥١٢

فهرست اشعار فارسى

سنان چون شعلهء آتش برافروخت * . . .

406

سوار دين پسر عمّ پيمبر * . . .

351

سوختن يكسر در آتشدان درد * . . .

259

سوزشى در ملك جان انداختى * . . .

488

سهيل ستوران برآمد بلند * . . .

415

سينه‌اش گنجينهء اسرار حق * . . .

222

شاه اقليم ولايت ذات او * . . .

369

شاهدى از حجلهء دل آمده * . . .

488

شاه دين دختر به كافر چون دهد * . . .

222

شاه مكرّم را بگو ، ماه معظّم را بگو * . . .

209

شاهنشه پير و جوان ، دارندهء كون و مكان * . . .

209

شاهنشه دين شير خدا همسر زهرا * . . .

290

شاه ولايت را بگو ، راه هدايت را بگو * . . .

209

شجر معرفت رسول خداى * . . .

93

شد او درّ و بيت الحرامش صدف * . . .

170

شد بسى در عهد او دين را رواج * . . .

223

شده ملك طريقت ، قطب آفاق * . . .

5

شعلهء آتش هجران تو جان مىسوزد * . . .

480

شكر آرايم ز فيض حق تعال * . . .

487

شمس دين چونكه صادقى در عشق * . . .

159

شمع بزم جنت آمد روى او * . . .

368

شمع خلوتخانهء جان و دلست * . . .

487

شود گر نُه فلك پرگوهر و زر * . . .

368

شها تراست مسلّم كرم كه گاه ركوع * . . .

33

شهى كه تا به دو انگشت در ز خيبر كند * . . .

395

شهى كه كرد به دو انگشت مره را به دو نيم * . . .

333

شيث در خم بديد نور على * . . .

156

شير از آتش هميشه پرهيزد * . . .

350

شير حقّم نيستم شير هوا * . . .

12

شير خدا شاه ولايت على * . . .

356

شير و ولى خدا ، شاه سلام عليك * . . .

219

شير يزدان كز نهيب خنجرش * . . .

165

صباحى كه خورشيد عالى مكان * . . .

414

صبا را ساختم مركب ، جانب كهف آمد * . . .

317

صدر دين احمد آمد از ازل * . . .

221

صدق دعوى را درين معنى خطاب بو تراب * . . .

138

صد و هفتاد و چند پاره جگر * . . .

484

صد هزار آفرين بار خداى * . . .

484

صد هزاران ورد اگر خوانى ندارد هيچ سود * . . .

276

صورت حالش چو نمودند باز * . . .

357

ضميرش نوربخش قرص خورشيد * . . .

4

طاير من سدره‌نشين شد چه باك * . . .

357

عاشق آنست كه در راه تمناى وصال * . . .

297

عاقبت هم به دست آن طاغى * . . .

485

عالم لطفى و عين جود و از روى يقين * . . .

138

عالم وحدتست مسكن او * . . .

158

عدد هفتادشان باشد هزارى * . . .

218

عزت ذات تو اگر كلك فكر * . . .

208

عطارد ريزه‌چين مغز كلكش * . . .

5

علم جاويد شد برش روشن * . . .

156

علم قرآن على رساند به خلق * . . .

81

عَلَم كرد تيغ ظفر انتقام * . . .

414

على آمد ولى هر مؤمن * . . .

79

على كو را خدا بىشك ولى خواند * . . .

228

على مرتضى گر نيست بشر ، حضرت يزدان * . . .

166

عهد نبى را وفا غير على كس نكرد * . . .

319

عيانست بر محك حبّ آن امام انام * . . .

274

عيان گشت آثار فتح و ظفر * . . .

424

عيسى به وجود آمد و در حال سخن گفت * . . .

15

غرق بحر حيرتم زين واقعه * . . .

367

غرقه به خون غنچهء زنگارگون * . . .

357

غلام همت آنم كه زير چرخ كبود * . . .

382

غلغل كوس عنايت برشد از عرش برين * . . .

225

غنچهء پيكان به گل او نهفت * . . .

356

فردا طعام معده دوزخ بوَد دلى * . . .

206

فرزند بنده‌ايست ، خدا را غمش مخور * . . .

349

فرشته ز سوز درون پر بسوخت * . . .

475

فرماندهء اقليم سلونى كه به معنى * . . .

290

فلك بر خويش پيچان اژدهاييست * . . .

474

فلك ديوانه در فكر كمالش * . . .

4

فلك سرگشتهء خورشيد ذاتش * . . .

4

قاسم مسكين تو ، بر ره و بر دين تو * . . .

15

قاصر علم و احديت اوست * . . .

159

قايل لا نبى بعدى گفت * . . .

97