مناقب مرتضوى ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٥
فهرست اشعار فارسى
آن قلعه‌گشايى كه درِ قلعهء خيبر * . . .
15
آن كس كه به جمع مؤمنان سردارست * . . .
40
آن كس كه به مصطفى نخستين يارست * . . .
40
آن كعبهء تحقيق حقايق به حقيقت * . . .
153
آن كعبهء سعادت و اين كعبهء مراد * . . .
180
آن كو ره طريقت ، پويد به جان هميشه * . . .
224
آنكه او روى به بهبودى نداشت * . . .
486
آنكه او عثمان عفان آمده * . . .
222
آنكه با جفت مصطفى زينسان * . . .
485
آنكه با مرتضى على نه نكوست * . . .
18
آنكه چون ما ابرو از خاك درگاهش بخست * . . .
184
آنكه شهر معرفت را آفتاب * . . .
368
آنكه صد ساله را به حرب آرد * . . .
420
آنكه صدّيق است مقبول خداست * . . .
221
آنكه عمّار بس همايونست * . . .
420
آنكه گشت از براى او راجع * . . .
302
آنكه نامردست در دام ويَست * . . .
351
آن لحمك لحمى بشنو تا كه بدانى * . . .
15
آن مرد سرافراز كه اندر ره اسلام * . . .
15
آن مظهر فتوّت و وين مجمع كرم * . . .
180
آن نشئه‌اى كه از جان ، هستى جان ربوده * . . .
224
آن نقطهء توحيد احد كز دم احمد * . . .
153
آن نور اختر را بگو ، آن روى احمر را بگو * . . .
208
آن نور مجرد كه بدان در همه حالت * . . .
154
آنها كه به جان من بديها كردند * . . .
408
آه از رويت كه در جانم فكنده آتشى * . . .
363
آيين مهر و رسم وفا عادت تو نيست * . . .
476
آيينهء روى كايناتم * . . .
225
اتحاديست ميان من و تو * . . .
180
احسان ز تو اركان ز تو ، هم روح و هم ريحان ز تو * . . .
157
احمد مرسل امام انبياست * . . .
165
اديب عالمان علم معنى * . . .
4
اربعينى فتاده بُد بىخود * . . .
156
از آن جستى به دنيا فقر و فاقه * . . .
351
از ازل داريم در دل ما هواى مرتضى * . . .
276
از انّا نخاف از خدا گشتى ايمن * . . .
65
از بعد نبى غير على كيست كه او را * . . .
290
از بهر آنكه سيّد كونين گفته است * . . .
206
از بهر تو دو كرّت برگشت خور ز خاور * . . .
303
از پيمبر سؤال كرد يكى * . . .
49
از جبينش موج‌زن درياى حلم * . . .
222
از جمله جهانيان بريده كشفى * . . .
41
از چه رو كرّار خواننده شاه را * . . .
165
از دم عيسى كسى گر زنده خاست * . . .
314
از زبان نعمت اللّه منقبت بايد شنيد * . . .
17
از سخايش گشت مفلس كانِ زر * . . .
369
از على آموز اخلاص عمل * . . .
12
از على مىشنيد نطق على * . . .
156
از فراق تلخ مىگويى سخن * . . .
479
از لطف تو هيچ بنده نوميد نشد * . . .
227
از نسيم باد نوروز نشايد كرد ياد * . . .
440
اسب و مركب ترا دهم پس از آن * . . .
473
اسمش عظيم و اعظم است ، غفّار و فرد عالمست * . . .
141
اگر تمام جهان دشمنست نيست غمى * . . .
42
اگرچه كم نشيند گرسنه شير * . . .
351
اگرچه موى به موى عاصى و گنهكارم * . . .
43
اگر دانى بگو تو جز على كيست * . . .
229
اگر رستم كشد تيغ خلافش * . . .
390
اگر سنگ جفا ريزد و گر تير بلا بارد * . . .
274
اگر عشق على رفضست پس رفضست ايمانم * . . .
228
اگر فضل على گويى به تفصيل * . . .
217
الا اى شهنشاه ملكا كبيرا * . . .
65
امام اوست كه بخشيد سر به كار مصاف * . . .
366
امام اوست كه داند رموز منطق طير * . . .
279
امام اوست كه قرص خور از اشارت او * . . .
302
امام صفدر غالب كه بود دولت و دين * . . .
375
امير المؤمنين حيدر على بن ابى طالب * . . .
228
امير لشكر دين ، پيشواى اهل يقين * . . .
374
امير نجف شاه ملك عرب * . . .
414
اندر سما نامت على ، و اندر زمين نامت ولى * . . .
208
اندر همه دشت خاوران سنگى نيست * . . .
474
انديشهء نيستى چه دامن گيرد * . . .
350
او بحقست و حق ازو ظاهر * . . .
156
او به حق حاضرست در كونين * . . .
156