مناقب مرتضوى ( فارسي ) — الصفحة ١٥٨

منقبت :

آن امامى كه قايم است به حق * در زمين و زمان و ارض و سما

ذات او هست واجب العصمت * او منزّه ز شرك [ و ] 6262224 خ 0 18 خ كفر و ريا

عالم وحدت است مسكن او * او برون از صفات ما فيها

اوست همان 7262224 خ 0 19 خ حقيقت انسان * جمله فانى شوند و 8262224 خ 0 20 خ او برجا

جنبش او بوَد ز حىّ قديم * گردش او بوَد به ملك بقا

ذات سبحان است و باقى و بيچون * وان صفاتش علىّ عالى را

نيست خالى صفات او از ذات * هست ممسوس او به ذات خدا

اوست آن گنج مخفى لا هوت * كه ز حق او به حق شده پيدا

نقد آن گنج علم بىپايان * نيست ديگر بجز علىّ علا

حكمت او جز او نداند كس * كو حكيم است و عالم اشيا

اوّل حق بوَد بلا اوّل * آخر حقّ بوَد بلا اخرى

ناصر انبياست او الحق * اوليا راست ديدهء بينا

او به حق حاضر است در كونين * به يقين دان كه اوست بدرِ دُجى

او به حق است و حق ازو ظاهر * او به حق است و جاودان به بقا

لمعهء نور روى او كرده * آفتاب از ضياى خود شيدا

بود از نور او دلِ آدم * كه شده تاجِ مظهرِ اسما

بىولاى على بحقّ خداى * ننهد در بهشت آدم پا

مطّلع گشته است بر هر شىء * آدم از علم آن امام بقا

سجده كردند مر ورا ملكوت * زانكه بُد نور خالق يكتا

در رهِ قدس عالم جبروت * انبيا را دليل و راهنما

شيث در خم بديد نور على * گشت از آن نور اعلم و اعلى

نوح ازو يافت آنچه مىطلبيد * تا رسيد او به منزل عُليا

كرد ذكرش خليل در پلّه * شد برو نار لالهء حمرا

جمله نسرين و سنبل و گل شد * نارِ نمرود بر خليل خدا

رو به او كرد بىشك اسماعيل * گشت قربانِ كيش او به صفا

بس كه ناليد پيش او يعقوب * بوى يوسف شنيد و شد بينا

نورِ او ديد موسىِ عمران * گشت واله در آن شبِ يلدا

اربعينى فتاده بُد بىخود * گشته مستغرق وصال لقا