مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٤٥

ذوالفقار شروانى ( - 679 ه . ق . )

* * *

مير اعظم شرف دولت و دين حيدر را * شرف حيدر و تعظيم پيمبر بادا

* * *

بى رضاى مرتضى در اصطفا كس ره نبرد * كاصطفاى مصطفى آمد رضاى مرتضى

از رضاى حق جدا شد ناشناسى گر شناخت * زبدهء طه و ياسين جز على موسى الرضا

ميوهء بستان عصمت مهر برج افتخار * گوهر كان فنون و درّ درج لا فتى

* * *

ز غم بيگانه بادا طبع ايشان * همه با شادمانى آشنا باد

بر آن مرحوم هر ساعت به تجديد * نويد از مصطفى و مرتضى باد

* * *

ذوالفقار آن كز ثناى مرتضى و آل او * در سخن دارد زبانى رشك تيغ آبدار

تيغ ذات او چو با آن خاندان هم گوهر است * فكر صبح آسايش را از تيغ خورشيد است عار

جز ثناىِ اهل بيت ار گفت ، مىگويد كنون * زين تغابن شرمسارم شرمسارم شرمسار

لاجرم در اهتمام فضلشان تا روز حشر * ختم شد بر ذكر او ، لا سيف الّا ذوالفقار « 2 »

( 2 ) . برگرفته از ديوان سيّد ذوالفقار شروانى ( هنوز چاپ نشده ) .