مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٤٣
معنى قرآن
معنى قرآن
معنى قرآن
هر كه را دردى بود در راه دين درمان على است * دُرّ درياى حقيقت بحر بى پايان على است
مرهم چشم موالى ميخ چشم خارجى * مؤمنان را روز محشَر رهبر و رهبان على است
آن سرافرازى كه پا بر كتف پيغمبر نهاد * آن كه در منبر سلونى گفت در كيهان على است
شاه مكه مير يثرب آفتاب شرق و غرب * خواجهء شرع و شريعت ، معنى قرآن على است
آدم و نوح و خليل اللّه و عيسى در سخن * يونس و هارون و يوشع موسى عمران على است
هود و لوت و خضر و داود و سليمان و شعيب * يحيى و ادريس و لقمان يوسف كنعان على است
مصطفى بُد شهريار و مرتضى بُد شهريار * مصطفى بُد با صفا و لايق و با جان على است
سنبل و سرو و صنوبر ، سوسن باغ صفا * در سرابستان عصمت لاله و ريحان على است
« شمس تبريزى » بود از جان غلام مرتضى * زان كه اندر دو جهان فرمانده و سلطان على است « 5 »
( 5 ) . على ( ع ) در شعر و ستايش فارسى ، ص 46 .