مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٨
در سايه‌سار نخل ولايت
درى كه به باغِ بينش ما گشوده‌اى هزار بار خيبرىتر است مرحبا به بازوان انديشه و كردار تو
شعر سپيد من ، رو سياه ماند كه در فضاى تو ، به بىوزنى افتاد هر چند ، كلام از تو وَزن مىگيرد وسعت ترا ، چگونه در سخنِ تنگمايه گنجانم ؟
ترا در كدام نقطه بايد به پايان برد ؟
ترا كه چون معنى نقطهء مطلقى .
اللّه اكبر آيا خدا نيز در تو به شگفتى در نمىنگرد ؟
فَتَبارك اللّه ، تباركَ اللّه تبارك الله احسن الخالقين خجسته باد نام خداوند كه نيكوترين آفريدگاران است و نامِ تو كه نيكوترين آفريدگانى . « 2 »
( 2 ) . در سايه‌سار نخل ولايت ، صص 29 - 38 .