مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٠.٤٠

نقش خاتمه عليه السلام

از پنج گزيده داشت اعقاب * منسوب به نامِ خوب و القاب

هر دو كه پديد شد از آن پنج * بودست بهار آن دو صد گنج

در گوش جهان كنم من آن دُر * تا گوش جهان شود از آن پر

در دُرّ سخن به جان بكوشم * من دُر سخنم نه دُر فروشم

تاريخ نويس خاندانم * دُرّ مىچكد از سر زبانم

پر مىكنم از جواهر پاك * دامان زمين و جيب افلاك

هر در كه من از زبان فشانم * در گوش جهانيان فشانم

آفاق كنم به نظم زرين * از مدح ائمه گوهر آگين

اول حسن و حسين و عباس * شاهان علوم افضل الناس

ديگر چو محمد و عمر بود * زين پنج گوهر جهان برآسود

از فاطمه نيز نطفهء پاك * نابوده تمام رفت در خاك

كردت رسول محسنش نام * آن نطفه نديده روى ايام

زان پنج گوهر كنم حكايت * هر يك به روايت از روايت

منقوش نگين شاه مردان * بودست به نام پاك يزدان « 3 »

( 3 ) . تاريخ محمّدى ، صص 96 - 99 .