مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٠
گفتم على گفتم على ( ع )
منشى ، محمود ( 1302 - 1364 ه . ش . )
منشى ، محمود ( 1302 - 1364 ه . ش . )
محمود منشى فرزند حسينعلى منشى كاشانى شاعر معروف معاصر در شهر كاشان چشم به دنيا گشود . تحصيلات خود را در محضر پدر بزرگوار و ساير استادان فن به پايان برد و از خرمن دانش بزرگان زمان توشه‌ها برگرفت و در جنب تحصيلات دبيرستانى و دانشگاهى گنجينه‌ها اندوخت .
تا كنون از آثار ارزندهء او دو كتاب سلام بر حسين و صادق آل محمّد انتشار يافته است .
وى از انواع شعر پارسى ، قصيده را مىپسندند و درين فن ، قصايد او در عين اين كه روان و زلال و صافى است از نظر استحكام و پختگى با آثار خاقانى و ناصر خسرو و انورى و فرّخى و امثال اين بزرگان پهلو مىزند . « 1 »
منشى ، شاعرى بود آزاده ، متواضع و فروتن ، هنرمندى ديندار و معتقد و دوستدار اهل بيت ( ع ) . از آثار ارزندهء منظوم و منثور او دربارهء امامان همام ( ع ) ارادت خالصانهء او برمىآيد :
گفتم على گفتم على ( ع )
گفتم على گفتم على ( ع )
تا آشناى ذوق استغنا شدم * بيگانه از بيش و كم دنيا شدم
در قطره مىجستم ، علاج تشنگى * از قطره چون رخ تافتم ، دريا شدم
مردار خوارى ، كركسان را خوش كه من * در بىنيازى همدم عنقا شدم
خوش‌تر نبود از گوشه عزلت و گر * در سير ، جابلقا و جابلسا شدم
از دوزخى طبعى رهانيدم چو جان * جنت شدم ، كوثر شدم ، طوبى شدم
( 1 ) . خلوت انس ، ص 380 .