مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٠.٣٩

اسامى بناته عليه السلام

از ام بنين بزاده هر چار * آن شير دلان پاك دين دار

بودست حزام خالدش باب * از شعبه وارميش انساب

ايشان كه گزيدهء خدايند * هر چار شهيد كربلايند

از ام حبيب هم دوازده * آن هر دو گهر نرست و ماده

اين رقيه و آن عمر دو هم زاد * مادر دو گهر به يك صدف زاد

از ليلى دارمى دو ديگر * دريافت نشان درّ و گوهر

آن بوده محمد اصغرش نام * بو بكر نهاده كنيتش مام

ديگر چو عبيد بوده شيرى * در محرب دشمنان دليرى

آن هر دو به كربلا شهيدند * همچون حسن و حسين سعيداند

از ام عُميس زاد يحيى * آن شاه علوم دين و دنيا

اسماست نشان آن وفادار * بوده زن جعفر ابن طيار

زو داشت چهار شير فرزند * در عالم مكرمت برومند

عبد اللّه و عون محمد آن گاه * بوبكر كه بد چهارمين شاه

جعفر چو از اين ميانه برخاست * بوبكر ورا ز بهر خود خواست

بوبكر چو شد خليفه ناگاه * با او به خصومت آمد آن شاه

از بهر خلافت و امامى * زو داد مخاصمت تمامى

زان شيوه فتادشان فسانه * كافتاد طلاق در ميانه

چون گشت جداييش ز شوهر * كردش به زنى امام حيدر

ام الحسن است و رمله ثانى * چون زينب رقيه ام هانى

ميمونه خديجه و امامه * ام سلمه‌ست با سلامه

ديگر چون نفيسه « 2 » و جمانه * معصومه عفيفهء زمانه

چون ام كرام كو پسين است * با فاطمه بيست و هفتمين است

اين درّ و گهر نرند و ماده * هر چند ز مادرى بزاده

( 2 ) . در اصل : قينه .