مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٨

بيرون ز آستين تو دست خدا على ( ع )

عيسى كه مرده را به دمى زنده مىكند * بيمار اگر شود ز تو خواهد شفا على

در پا فتاد از كف موسى عصاى او * آن جا كه گشت دست تو معجز نما على

مس را شنيده‌اى كه طلا كرد كيميا * صافى دلان مسند و تويى كيميا على

سير حَرَم چو خانهء بيگانه مىكند * آن كس كه با حريم تو شد آشنا على

هر كس به دست مهر تو اندازدش به بند * افتاده است در چمنى دلگشا على

روزى اگر ولاى تو گردد بلاى جان * من مىخرم به قيمت جان آن بلا على

تو يار بىدلانى و غمخوار بىكسان * آخر بگير دست من مبتلا على

از منجلاب نفس كه ما را برون كشد ؟ * بر دامن تو گر نرسد دست ما على

لبيك خويش را ز دهان خدا شنيد * هر بىدلى كه از دل و جان گفت يا على « 4 »

( 4 ) . همان ، صص 231 - 232 .