مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٠.٣٨

ساير ولده عليه السلام

يوم الجمعه به اول روز * گشت از رخ او جهان چو نوروز

از روز شده سه ساعت و نيم * كافروخت فروغ او اقاليم

چون سيزده از رجب برآمد * آن شاه جهان ز مادر آمد

در سيزده سال عام فيل است « 1 » * تاريخ جهان از آن قتيل است

در كعبه بزاد آن جهاندار * آن جفت بتول و شير كرار

در كعبه چو او كسى نزاده * اين منزلتش خداى داده

گويند على ز كعبه بو يافت * خود كعبه ازو فضيلتى يافت

از فاطمه دختر اسد زاد * كو هاشمى است پاك و آزاد

از عبد مناف داشت انساب * موصوف به اوليا و اصحاب

مستوره كزين جهان بپرداخت * از پيرهنش نبى كفن ساخت

با پيرهن نبىست در خاك * آن جوهر فرد و گوهر پاك

اولاد بنين و از بناتش * اسماى همه مخدّراتش

هر يك ز كدام مادر آمد * وز جمله كدام بر سر آمد

از فرد كه ماند و با كه شد جفت * يك يك ز ره ادب توان گفت

از فاطمه داشت چار گوهر * بعد از حسن و حسين دو دختر

آن هر دو به زينب‌اند موسوم * بودست كنيه ام كلثوم

از دختر جعفرش ، محمد * بو القاسم پاك دين چو احمد

خوله ست نشان و نام مادر * قيسش جده‌ست و باب جعفر

كو را حنفيه خواندندى * بر ديدهء جان نشاندندى

عبد اللّه و جعفرست و عثمان * عباس نخست اوست را خوان

( 1 ) . عبارت چنين است . تولد امير مؤمنان در سال سىام عام الفيل يا سالى پيش از آن بوده است .