مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٢

بت شكن

رياضى يزدى ، سيّد محمّد على ( 1290 ه . ش . - )

سيّد محمّد على رياضى يزدى فرزند حاجى سيد ابراهيم از خاندان اهل علم در يزد متولّد شد . نام خانوادگى « رياضى » را در اين خاندان از آن سبب برگزيدند كه نام سيد رياض الدّين ، عارف بزرگ يزدى را كه از اين خاندان بود ، زنده نگاه دارند . رياضى در شعر طبعى روان و ذوقى لطيف دارد و انواع شعر ، مخصوصا مثنوى را نيكو مىسرايد . « 1 »

بت شكن

اى ماوراى حد تصوّر مقام تو * مريم كنيز و عيسى مريم غلام تو

تو روشنى روى خدايى و چون خداست * بالاى ماوراى تصوّر مقام تو

دست خدا و چشم خدا صورت خدا * تو بر خداى قائم و ما بر قوام تو

دون كلام خالق و فوق كلام خلق * نهج البلاغه آن ملكوتى كلام تو

هر صبحدم شعاع طلايى آفتاب * آيد ز آسمان پى عرض سلام تو

فرض است بر تمامى ذرّات كائنات * مهر تو و ولاى تو و احترام تو

ارض و سما به يمن وجود تو ثابتند * دائم بود مدار فلك بر دوام تو

روزى دهد خدا به همه خلق كائنات * از سفرهء ولايت و انعام عام تو

فردا حساب مؤمن و كافر تو مىكنى * برپا كند قيامت كبرى قيام تو

صد عمر خضر داده به صد چشمهء حيات * يك قطره آب كوثر و يك جرعه جام تو

صوم و صلوة رنگ خدايى به خود گرفت * زان خون كه رنگ كرده صلوة و صيام تو

در كعبه شد پديد و به محراب شد شهيد * قربان حسن مطلع و حسن ختام تو

( 1 ) . طنزسرايان ايران از مشروطه تا انقلاب ، ج 1 ، ص 355 .